Bir gün daha anımsadım seni.
Meğersem ne güzelmişsin ne medeni.
Sonradan anladım ki hiç anlamamışım seni
Kucağında çocuk var aldılar seni.
Sessizdi duymadım kalktı yel
Gizliydi sevdam aldı seni el
El diyorlardı da anlamıyordum ben.
Gönlümün ahu zarı olmuştun sen.
Bir küçük ayrılık oldu hemen
Aldılar seni bir matem günü bahçeden
Sessizdi duymadım kalktı yel.
Gizliydi sevdam aldı seni el.
Bizi anlatıyor işte. Küçük bir azınlığı. Olric miydi neydi o hayali şahsiyet?
Benim bu başarısızlıkta mutlaka bir olumsuz etkim vardı diye kendilerini suçlayanları…
“Bilirim, hele bir düşmeye gör hasretin halisine,
Hele bir de tam okka dört yüz dirhemse yürek,
Yolu yok, Don Kişot’um benim, yolu yok,
Yel değirmenleriyle dövüşülecek”