Eski âlimler şöhrete pek temayüllü olmayıp, meşhur olmaktan sakınmışlardır. Çünkü eski kitap ve büyüklerin sözlerinde şöhretten sakınmak büyük hüsün olarak nakil edilmiştir. Hatta yeni bir söz veya konuya sahip iseler onu başkalarının kitaplarının şerhlerinde veya haşiyelerinde yazmaya çabalamışlardır. Zira mühim olan konunun, ilmi emanetin ve fıkhın Müslümanlara ve geleceğe intikalidir, kişinin şöhret olması değil.