Hafızamda o anlara varan yolu adım adım katetmek için ne bir işarete ne de kılavuza ihtiyacım var,bir uyurgezer gibi ister gecenin ister günün ortasında olsun,istediğim zaman o noktaya geri dönebiliyorum
İçinde hâlâ acıyan bir yer vardı,ama iyi şeyler vaat eden bir acıydı bu,tamamen kapanmadan önce kabuk tutarken yanan yaralar gibi sıcak,ama yumuşak bir acı