xx
@xxxdd
Khaled Hosseini "Uçurtma Avcısı"
Kitabı stajer olduğum dönemde boş zamanlarımı değerlendirmek için almıştım. Boş zamanlarımı böylesine iple çekeceğimi bilmeden... Yani kitap okundukça merakı kamçılıyor ve heyecanı doruğa ulaştırıyor. Okurken sanki gerçek hayatta da böyle bir akış var olabilirmiş gibi hissediyorsunuz. Altını çözeceğim bir diğer nokta ise fazlasıyla duygusal bir içerik temelli oluşudur. Bu yüzden kitap iki çocuk hikayesininin çok üstünde psikolojik bir roman niteliğinde. Oldukça akıcı ve sade bir dile sahip bu sebeple kolaylıkla okunabilecek bir kitap. Ayrıca satır aralarında Afgan sözcüklerini de barındırdığını görebilirsiniz. Burdan sonra biraz spoiler vericem.
Kitabın ilk bölümünde monarşinin son demlerinde, Kabil'in Vezir Ekber Han bölgesinde tek çatı altında, küçük yaşta annelerini kaybeden ve bu sebeple aynı sütanneye sahip Emir ve Hasan'ın yaşamındaki farklılıkları, daha doğrusu uçurum kadar olan ayrımlarını okuyoruz. Ama buna rağmen çocukluklarından itibaren filizlenen dostluklarını, Emir'in geleneksel uçurtma turnuvasını kazanması için çabalamaları...
Emir, bir işadamı -ağanın- oğlu, zengin. Hasan ise hizmetkarın oğlu, tavşandudaklı, asıl uçurtma avcısı ve Hazara ırkındandır (Kabil'de pek sevilmeyen bir ırk). Emir daha iyi şartlara sahipken hep kıskanmıştır Hasan'ı. Emir ve Hasan' ın kesişen hayatlarını, kaderlerini, içinde bulundukları sistemi ve dünya trajedisini gözlemlenebilir.
Kitabın ismini de büyük ölçüde oluşturan geleneksel uçurtma turnuvasında kazananın uçurtma avcısı olarak nitelendirildiğini okuyoruz. İşte asıl olay örgüsü de burada başlıyor. Emir'in o turnuvada uçurtma avcısı olabilmesi için Hasan'ın Emir için çabalamasıyla. Emir ile Hasan'ın ayrışmasına gebe oluyor bu durum. Hazara ve peştunların arasındaki ırksal çatışmalarının Hasan'ın yaşadığı dramatik olaya
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
John Steinbeck "Gazap Üzümleri"
Çevremdekilerin sıkça bahsedip okumamı tavsiye ettikleri bir kitap olmasına rağmen bir türlü okuma fırsatı bulamamıştım. Ta ki geçen 2 aya kadar. Okumamın uzun sürmesinin sebebi kitabın dilinin ağır olması ya da kitabın sıkıcı olmasından değil, finallerimle okumalarımın iç içe geçmesindendir. Oldukça sürükleyici, insanı içine çeken ve kişiyi anlatılan döneme götüren bir kitap. Spoiler vermeden anlatmak benim tercih ettiğim bir anlatım biçimi olmadığı için bu kısımdan sonrasını kitabı okumayanların değerlendirmemelerini tavsiye ederim.
Roman, 1929 ekonomik buhranının sosyo-ekonomik ve tarihsel gerçekliklerine atıf yaparak global alandaki sonuçlarını gözler önüne sermektedir. Doğal olayların tarladaki mahsulleri bertaraf etmesiyle mal sahiplerinin ortakçıları bulundukları yerden gitmeye zorlaması ve şartlı salınan Tom Joad'ın, Casy ile birlikte ailesini bulmaya çalışması ilk sayfalarda bize göz kırpan konular arasındadır. Sonraki sayfalarda ise evi ve işi olmayan Joad ailesinin pembe umutlarla Koliforniya'ya gidiş sürecini anlatıyor. Buradaki gidiş sürecini kendi perspektifimde iş göçü olarak tasavvur ettim. Pembe umutlardan kastım ise üzüm bahçelerinde, şeftali tarlalarında çalışmayı ve refah içinde olmayı idealize eden bir yaşantıdır. Peki aynı yaşantıyı idealize eden birçok kişi ve sınırlı imkanlar varsa yine böyle bir yaşam mümkün olabilir mi ya da aynı arzuya sahip diğer insanların çokluğu önceden fark edilebilir mi? İşte kitap bizi bu gibi sosyolojik muhayyileye sürüklemektedir. Ne yazık ki kimi zaman var olduğu topraktan kopmak bazıları için mümkün değildir. Ailesinin gitmesine rağmen evinden bağını koparamayan Muley gibi, Kaliforniya'yı düşleyen ancak gitmekten son anda vazgeçip uyutularak yolculuk eden fakat köklerinin kopmasıyla ölen büyükbaba gibi,