Yıldız Tilbe Şarkısı gibi iki kadın bir adam, aşk çekilir aradan.Edebiyat
"… hayat bir nefes gibi akıp gidiyor. Ve geride yalnızca, isteyip de yapamadıklarımızın özlemiyle, bizi biz yapan tüm yaşanmışlıkların farkındalığı kalıyor."
Yazarın okuduğum ilk kitabı oldu ama gayet sıkılmadan bir çırpıda okuduğum bir kitap oldu bolca alıntılar yaptığım bir eser oldu...
**Kitap okuru İstanbul-Roma, geçmiş ve şimdiki zaman arasında iki kız kardeşin tek adama olan aşkları, sırları ve umutları üzerinden dizi tadında bir yolculuğa çıkarıyor. Dili sade ve akıcı...
**
Aslında aşkın da kusursuz bir suçtan pek farkı yok: Seni öldürebileceği gibi, bazen daha güçlü de kılabiliyor ve her durumda aklına gelebilecek her türlü çılgınlığı yapman için harika bir mazeret sunuyor.
Ferzan Özpetek 
Bir Nefes Gibi
Ferzan Özpetek Bir Nefes Gibi
Herkese Merhaba
Bugün sizlere 
Sıla Subaşı kaleminden 
Dönüş Yolu kitabının yorumu ile geldim
Ocak ayının sıradaki kitabı 2025 yılı basımlı 135 sayfalık bir kitap
Kayboluşlar, Arayışlar ve Kavuşmalar: "Dönüş Yolu"
•Her şey ana karakterimiz Zülal’in posta kutusunda, üzerinde sadece Evim'e yazan eski, buruşuk bir mektup bulmasıyla başlıyor. Aslında bu mektup, sadece bir kağıt parçası değil; bir savaşın, darmadağın olmuş bir ailenin ve yarım kalan hayallerin hüzünlü bir yankısı...
•Mektubun sahibi Khaled, savaşın ortasında savrulan, babasını yollarda kaybeden, annesi tarafından terk edilen gencecik bir çocuk. Khaled’in Evim'e diye yazdığı o satırlar, aslında hepimizin içindeki ait olma arzusuna dokunuyor.
Zülal bu gizemin peşine düştükçe, hayatın ona hazırladığı bambaşka bir sorgunun ortasında buluyor kendini.
•Zülal; çalıştığı gazetenin röportaj kısmında, arka planda kalmayı seven ama işine tutkuyla bağlı, duru bir güzelliği olan, mesafeli ama kalbine bir kez aldığını asla bırakmayan, otoriter bir babanın baskısından kendi ayakları üzerinde durarak kaçmış güçlü bir kadın..
•Cesur; adı gibi bir polis muhabiri. Enerjisiyle odaya girdiği an havayı değiştiren, hani o tanıması kolay, unutması imkansız dediğimiz tiplerden..
•Umut Komiser: Disiplinli, korkusuz ve adalete aşık. Zülal’in bu gizemli yolculuğundaki en büyük destekçisi ve sığınağı..
•Kitapta sadece bir gizemi çözmüyoruz; aynı zamanda İyilik nedir?, En karşılıksız iyilikte bile bir beklenti var mıdır? gibi felsefi sorularla baş başa kalıyoruz. Savaşın gölgesinde yarım kalan hayatlar, mektuplara sığan özlemler ve adaletin peşinde koşan polisler. Hepsi bu hikayede o kadar güzel harmanlanmış ki.
•Kaybolduğunuzu sandığınız anlarda belki de aslında en başından beri kendi "dönüş yolunuzdasınızdır"...
•Sıla hocamın okuduğum
Sıla Subaşı kaleminden Dönüş Yolu kitabının yorumu ile geldim
Ocak ayının sıradaki kitabı 2025 yılı basımlı 135 sayfalık bir kitap
Kayboluşlar, Arayışlar ve Kavuşmalar: "Dönüş Yolu"
•Her şey ana karakterimiz Zülal’in posta kutusunda, üzerinde sadece Evim'e yazan eski, buruşuk bir mektup bulmasıyla başlıyor. Aslında bu mektup, sadece bir kağıt parçası değil; bir savaşın, darmadağın olmuş bir ailenin ve yarım kalan hayallerin hüzünlü bir yankısı...
•Mektubun sahibi Khaled, savaşın ortasında savrulan, babasını yollarda kaybeden, annesi tarafından terk edilen gencecik bir çocuk. Khaled’in Evim'e diye yazdığı o satırlar, aslında hepimizin içindeki ait olma arzusuna dokunuyor.
Zülal bu gizemin peşine düştükçe, hayatın ona hazırladığı bambaşka bir sorgunun ortasında buluyor kendini.
•Zülal; çalıştığı gazetenin röportaj kısmında, arka planda kalmayı seven ama işine tutkuyla bağlı, duru bir güzelliği olan, mesafeli ama kalbine bir kez aldığını asla bırakmayan, otoriter bir babanın baskısından kendi ayakları üzerinde durarak kaçmış güçlü bir kadın..
•Cesur; adı gibi bir polis muhabiri. Enerjisiyle odaya girdiği an havayı değiştiren, hani o tanıması kolay, unutması imkansız dediğimiz tiplerden..
•Umut Komiser: Disiplinli, korkusuz ve adalete aşık. Zülal’in bu gizemli yolculuğundaki en büyük destekçisi ve sığınağı..
•Kitapta sadece bir gizemi çözmüyoruz; aynı zamanda İyilik nedir?, En karşılıksız iyilikte bile bir beklenti var mıdır? gibi felsefi sorularla baş başa kalıyoruz. Savaşın gölgesinde yarım kalan hayatlar, mektuplara sığan özlemler ve adaletin peşinde koşan polisler. Hepsi bu hikayede o kadar güzel harmanlanmış ki.
•Kaybolduğunuzu sandığınız anlarda belki de aslında en başından beri kendi "dönüş yolunuzdasınızdır"...
•Sıla hocamın okuduğum
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Böyle hikayeler her zaman denk gelmiyor maalesef…1000Kitap
Sayın Sıla Subaşı , siz ne yaptınız böyle? Resmen tüylerim diken diken… bu incecik kitaba, böylesine güzel bir hikaye nasıl sığabildi? Aklım hayalim almıyor. Bu hikaye anlatılmaz, yaşanır. Ben de kitabı okurken zaten hikayeyi içimde yaşadım. Yer yer gözlerim doldu, yer yer mutlu oldum. Kendimi Gökalp’in yerine de koydum tabii, “Ben olsam aynı şeyleri yapabilir miydim?” diye sordum kendime. Yapamazdım. Gökalp gibi mantığımı isteklerimden önde tutamazdım.
Bana böyle bir hikayeyi okuma şansı verdiğiniz için çok çok teşekkür ediyorum. Herkese bu kitabı tavsiye ederim. Hayırlı günler dilerim.
Yıldız Zamanı
Sıla Subaşı
Sıla Subaşı , siz ne yaptınız böyle? Resmen tüylerim diken diken… bu incecik kitaba, böylesine güzel bir hikaye nasıl sığabildi? Aklım hayalim almıyor. Bu hikaye anlatılmaz, yaşanır. Ben de kitabı okurken zaten hikayeyi içimde yaşadım. Yer yer gözlerim doldu, yer yer mutlu oldum. Kendimi Gökalp’in yerine de koydum tabii, “Ben olsam aynı şeyleri yapabilir miydim?” diye sordum kendime. Yapamazdım. Gökalp gibi mantığımı isteklerimden önde tutamazdım.
Bana böyle bir hikayeyi okuma şansı verdiğiniz için çok çok teşekkür ediyorum. Herkese bu kitabı tavsiye ederim. Hayırlı günler dilerim.
Yıldız Zamanı
Sıla Subaşı
Sıla Subaşı’nın üçüncü kitabı Dönüş Yolu, yazarın önceki eserleriyle bağlantısı olmayan, kendi ayakları üzerinde duran bağımsız bir hikâye. Yazar bu romanda, kaybolmuşluk hissini bir “yön duygusu” olarak ele alıyor; tam kaybolduğunu sandığın anda, aslında içinin çok daha derin bir yerinin seni bir yerlere çağırdığını hatırlatıyor.
Ben kitabı okurken, özellikle şu düşünce zihnime sürekli eşlik etti:
Bazen insanın kalbi, aklının çoktan vazgeçtiği yerlere geri dönmekte ısrar eder.
Ve Subaşı, tam da bunu, duygusal bir pusula gibi, yavaş yavaş hikâyenin içine işliyor.
Spoiler kısmı
Romanın merkezinde, geçmişiyle hesaplaşırken “yönünü kaybetmiş” görünen karakterler var. Ama bu kaybolmuşluk Subaşı’nın kaleminde bir zayıflık değil; aksine insanın kendine dönüşünün başlangıcı. Yazar, karakterlerinin zihninin dip noktalarına inmeyi seviyor — kimi zaman bir kokuda, kimi zaman bir rüyanın içinde, kimi zaman da bir şarkının nakaratında beliren o ince sızıyla.
Kitap boyunca en çok sevdiğim şey, “dönüş”ün sadece bir mekâna değil, bir duygunun, bir yüzün, bir sesin içimize bıraktığı izlere dönüş olarak ele alınmasıydı. Özellikle son bölümlerde, geçmişin bir anda insanın üzerine çöken ağırlığı ve aynı anda bir yol haritasına dönüşmesi, kitabın en güçlü taraflarından.
Son sayfalardaki şu vurgu bence her şeyi özetliyor:
“Gerçek kayboluş, hiçbir yere ait olamamak değildir; içinde bir yer hâlâ sızlıyorsa, dönüyorsundur.”
Sıla Subaşı, dil olarak sade ama duygusal bir atmosfer yaratmayı seviyor. Büyük dramatik kırılmalar yerine, küçük anıların insanda bıraktığı yankıları büyütüyor. Bu da romanı bir solukta okunabilir kılıyor....
Genel değerlendirmem olarak da yorumlarımı eklemem gerekirse keşke biraz daha derinlere ve karakterlere değinilseydi dedim..Açık konuşmak gerekirse, kitabı
"Dönüş Yolu" Mutlaka okumalısınız
Dönüş Yolu – Sıla Subaşı
Kayboluşların, arayışların ve kavuşmaların romanı...
İnsan hiçbir zaman bütünüyle kaybolmaz Kaybolmuş gibi görünen parçalar, zamanın ve kendimizin içinde yeniden şekillenir
Uzaktan görünen hiç bir şey göründüğü gibi değildir aslında ve her insanın içinde keşfedilmeyi bekleyen bir dağ vardır.
‘Dönüş Yolu’, kaybolduğunu sandığın yerden bile dönüşün mümkün olduğunu hatırlatıyor bize ”
Bu kitap beni gerçekten içine aldı.
Okurken sayfalardan değil, sanki birinin anılarından geçiyormuşum gibi hissettim. Cihan’ın hikayesi öyle derinden işlenmiş ki, her duygusu bana da bulaştı.
Zühal, Cesur , Umut ,Ayşe , Agâh.... Hepsi o kadar canlıydı ki, kitabı kapatınca bile bir süre zihnimde dolaştılar. Spoi vermek istemiyorum ama cok güzel bir kurguydu. Bazen bir Livaneli ,bazen Ahmet Ümit okuyormus gobi hissettim ama hepsinden bagimsiz ayrı bir ruhu vardı kitabın. sılasubaşı kalemi ve ruhu..Sıla Subaşı’nın kalemi sanki karakterleri sadece anlatmıyor, yaşatıyor.
Betimlemeler, duygular, kelimeler... hepsi tam yerinde.
Kimi zaman bir mektubun içindeydim, kimi zaman savaşın ortasında.
Bazen bir annenin sessiz ağlayışını duydum, bazen bir çocuğun gülüşünü.
Son sayfaya kadar gizemini koruyan bir hikaye…
Kısacık ama dopdolu.
Bir kelebeğin ömrü gibi — kısa sürüyor ama izini uzun süre bırakıyor.
Bu kitapta sadece bir hikaye değil , hikaye icinde hikaye ve bir ruh var.
Ve ben o ruhun içinde biraz kayboldum, biraz da kendimi buldum.
Her bölümün başındaki cümleler, nokta atışı bir bilgelik gibi. Bazı cümleler öylesine derin ki, insan ister istemez düşünüyor: “Bir insan ailesini gerçekten tanıyabilir mi? Yoksa tanıdığını sandığı sadece bir yanılsama mı?”
Kitabın dili sade ama duygusu ağır. Her satırda savaşın, kaybın, göçün, sevgisizliğin ve insanın kendiyle
OkuuuAlıntı
"Deli eder insanı yaşamak."
Okumaya başladığınızda yazarın kaleminin etkisiyle nefes alamayıp bıraktığınız oldu mu ? Benim o kadar çok oluyor ki çok şanslıy hissediyorum bundan dolayı)ve bugün en son okuyup da aynı etkiyi yaratan o eserlerden biriyle geldim ki sevgili yazarımız 
Mahir Ünsal Eriş külliyatını en yakın zamanda tamamlamak hedeflerimin başında geliyor.
8 öyküden oluşan , genelde Bandırma/Erdek yöresinde yaşayan halkın hayatına ortak olacağımız eserde beni en çok etkileyen lise öğretmeni Malibu' nu aradan geçen yıllara rağmen affetmekte zorlanan , okurken kendimi de bulduğum gencin hayatı oldu. Bir de sonunda ailesinin gözünde itibarı için babasının mücadelesini anlatan çocuğun yaşamı oldu.
Tekrar ve tekrar söylüyorum arkadaşlar ; yazarın kalemiyle tanışmayan okur çok şey kaybeder , benim yaptığım hataya düşüp siz de geç kalmayın bu lezzeti tatmakta !! Şimdiden keyifli okumalar..
Sait Faik hikaye ödüllü eserle ilgili araştırma yaptığımda yazarın kitabın ismini Yıldız Tilbe' nin attığı Tweeten esinlenerek koyduğunu öğrenince çok şaşırmıştım.
Mahir Ünsal Eriş külliyatını en yakın zamanda tamamlamak hedeflerimin başında geliyor.
8 öyküden oluşan , genelde Bandırma/Erdek yöresinde yaşayan halkın hayatına ortak olacağımız eserde beni en çok etkileyen lise öğretmeni Malibu' nu aradan geçen yıllara rağmen affetmekte zorlanan , okurken kendimi de bulduğum gencin hayatı oldu. Bir de sonunda ailesinin gözünde itibarı için babasının mücadelesini anlatan çocuğun yaşamı oldu.
Tekrar ve tekrar söylüyorum arkadaşlar ; yazarın kalemiyle tanışmayan okur çok şey kaybeder , benim yaptığım hataya düşüp siz de geç kalmayın bu lezzeti tatmakta !! Şimdiden keyifli okumalar..
Sait Faik hikaye ödüllü eserle ilgili araştırma yaptığımda yazarın kitabın ismini Yıldız Tilbe' nin attığı Tweeten esinlenerek koyduğunu öğrenince çok şaşırmıştım.