Doğukan Yaşin
@y_dogukan
Çarha baş eğme gönül!
Yazar - Yönetmen - Senarist
İstanbul Üniversitesi
İstanbul
18 Mayıs 1994
461 okur puanıOcak 2018 tarihinde katıldı
Davranmayın, davranma serasker·200 syf.·Tarih
10/10
2019 1. kitabı
Öncelikle böyle çalkantılı ve tam anlamıyla muamma bir dönemi ele alıp, böyle güzide eseri bizlerle buluşturduğu için Alperen Demir’e teşekkür ederim. Dönemle alakalı soru işaretleri fazla olduğundan, bugün dahi birçok tarihçi fikir ve görüş ayrılığına düşmüştür. Bunlara aldırış etmeden, tamamen objektif, asparagas bilgilerden kaçınıp, bizzat kendi araştırmalarından yola çıkarak her şeyi olduğu gibi, sade bir anlatımla, mübalağa katmadan anlatması, herkesin taraf olduğu bir dönemde çizgisinden ödün vermemesi sağlam bir tarihçi olduğunun göstergesidir diye düşünüyorum.
Abdulaziz dönemi, siyasi karışıklıkların oluştuğu, mali açıdan büyük sıkıntıların vuku bulduğu, birçok entrikaların döndüğü hengamelerle dolu bir dönemdir. Kitap Çerkes Hasan vakasını konu almış olsa da, Abdulaziz dönemi hakkında, tahta olduğu müddette nasıl sorunlarla karşılatığı, tahttan hal edilme süreci ve nihayetinde vefatını özet olarak anlatmış. Gelişi güzel bir anlatım veyahut konuyla alakalı bir çarpıtılma da olmamış.
Abdulaziz hakkında bilgileri verdikten sonra kitabın asıl temasına yani Çerkes Hasan vakasına giriş yapıyor. Evvelden de devrin önde gelen isimleri olan, Hüseyin Avni, Mithat Paşa, Çerkes Hasan hakkında da bilgiler mevcuttur. Eser içerik olarak tatmin edici. Ben okurken yükseldiğim bölümler de, hüzünlendiğim kısımlar da oldu. Lakin içimi, çoşkunun seline kaptıran kısım, Çerkes Hasan’ın konağı bastıp, toplantı odasına girişi ve “Davranmayın, davranma serasker” cümlesi oldu. Özellikle baskın kısmının anlatımına hayran kaldım.
Eserin içeriği, belgeler, edebi metinlerden alıntılarla, Çerkes Hasan’ın sorgusu ve fotoğraflarla donatılmış. Benim bu kısım çok hoşuma gitti. Zira eser, ciddi bir emeğin, gayretin, çalışmanın ürünü olduğunu her açıdan ortaya koyuyor.
Naçizane, tarih severlerin
Reklam
10/10
2018 25. kitabı
Bu yorumu farklı bir mecra için yazmış bulunsam da buraya da atmak istedim aynı şekliyle...
Ünlü Fransız Deneme yazarı Michel De Montaigne’ın Denemeler adlı eserinde bir bölüm ciddi manada hoşuma gitti. Metin olarak Montaigne bu bölümü kısa tutsa da, içerik bakımından ve metnin anlam genişliği size birçok pencereyi ardına kadar açmaya sebep oluyor. Bölümü okuduktan sonra toplumla alakalı bir özeleştiri yapma fırsatım oldu. İşte bu özeleştirinin nihayetinde gerçeklere açılan kapılar bu adamların bizden neden ileride olduğunu başka şekilde göstermiş bulundu bana. Montaigne, ‘Çeviri’ başlığı altında kaleme aldığı ve ciddi derece Montaigne’ın övgülerine mazhar olan Jacques Amyot’un Fransız Edebiyatındaki ilk çeviri eseri olan Plutarkhos’un, ‘Ünlü Adamlar’ı hakkındaki düşüncelerini içeriyor. Amyot, Yunanca olan bu eseri, büyük ustalıkla Fransızcaya birebir çevirmiştir. Anlatım o kadar muazzamdır ki, gram Yunanca bilmeyen Montaigne bile eserde anlatılan her şeye vakıftır. Çeviri, Yunancasıyla (Orijinaliyle) birebir aynıdır.
Montaigne, bu eseri bulup, çevirisini yapıp, Fransız Edebiyatına kazandırdığı için Amyot’u yere-göğe sığdıramıyor. Haklıdır da… Düşüncelerini daha doğru düzgün diliyle beyan edemeyenlerin kalemle de pek arası iyi olmaz. Kalemle arası iyi olmayanların böyle bir durumla alakalı kaygısı olmaz ve yazmanın ne kadar (zaman bakımından) külfetli olacağını kestiremezler. İşin içine birde çeviri giriyorsa, geçen bu zaman iki-üç katına çok rahat çıkabilir. Zira zordur çeviri işi. Montaigne, sıradan bir biyografi çevirisi için minnetini ve o kişiye saygınlığını dile getirirken…
Biz, bizim inandığımız dinin esaslarını belirten ve inandığımız yaratıcının Kelamını, Türk Milleti okusun da, anlasın diye Arapçasıyla birebir, en doğru çevirisine yaptıranlara, yapanlara
