Bugün de parladık çok şükür ve tüm ışıltımızla buradayız.
Gün içinde koşuşturacağız, bir yerlere yetişmeye çalışacağız. Panik olacağız, heyecanlanacağız, kaygılanacağız.
Duygusala bağlayıp üzüleceğiz, kırılacağız, ağlayacağız, güleceğiz.
Kızacağız, bağıracağız, hop hop, deyip sınır ihlallerine karşı duracağız. .
Cağız, ceğiz, cığız, ciğiz...
Bazı duyguların yaşanması için bizler de aracı olacağız.
Olacak bunlar.
Her hâl bizim için.
Üstelik gelici ve geçici .
Günün sonunda varacağımız yer şurası olacak:
Kalbimiz!
Elimizi onun tam üstüne koyacağız.
_Sana geldim, ey kalbim! Evim sensin. Evimsin._
İşte o zaman anlayacağız.
Neyi mi?
Kalbimizin bizi ağırlama biçimine göre...
Yaşadığımızı!
Ya da tam tersi yaşa(ya)madığımızı.
Bu soruya vereceğimiz cevap çok önemli.
_Yaşadık mı?_
Kalbimizin sükunet bulacağı cevaplarla...
Güzel bir gün diliyorum.
Sevil Şentürk
24.6.2026
📝📸
Günün Duası
Yâ Rabbi, bizi kendi kusurlarımızı gören, başkalarının ayıbını örten kullarından eyle. Kalbimize zerre kadar kibir düşürme. Hakkı duyduğumuzda kabul eden, tenkit edildiğimizde nefsini değil hakkı koruyan bir gönül ver bize.
Amin
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Düşünün, tanımadığımız bir insanın yüzüne yarım saniye bakıp, güvenilir biri mi değil mi karar verme yeteneğimiz var. Cinsel partnerimize attığı yarım saniyelik bir bakış yüzünden birine hayat boyu düşman olma yeteneğimiz var. Tanımadığımız birinin öyküsündeki hayali karakter çocuğunu sevdi ya da Komançilere göğsünü siper etti diye hüngür hüngür ağlama yeteneğimiz var. Bunlar eğitimle, bilgiyle, ya da dini inançla elde edilen şeyler değil. Leyleğin göçü ya da horozun ötüşü gibi, yapısal beceriler. Ahlaki yargılarımızın temeli bunlardır."
