Evladım dedi Üftade. Sen nefsine ilk darbeyi vurdun. Bilirim o seni hiç bırakmıyor. Bilirim ki seni kendi yoluna çekmeye çabalıyor. Sen ona zulmettikçe o kırbaçlanmış bir hayvan gibi sana saldırıyor. Aklını çeliyor bilirim. Lakin sen o ilk gün omzuna sırığı asıp da ciğer sattın ya, hani vazgeçmedin, dönmedin caymadın ya işte seni o gün esas düşmanı değildi nefsin. Bil ki artık daha şiddetli saldıracak sana nokta ve sen de hiç durmadan nefsini kınayacak ve onun yaptıklarına karşı duracaksın. Değil mi ki sen Bu yokluk yurdunu seçtin, bu gönül ilmine talip oldun işte burada o nefse yer yoktur, evvela onu susturmak icap eder. Evvela tanımak icab eder. Ben deme bundan sonra evladım. Artık beni benliği unut nokta bir tek o var de ben değil o nokta işte ne çok hatırlarsan onu o kadar çok beni unutursun nokta gayri durdurmak için nefsini, onu susturmak için, acılar çektirmelisin ona. Riyazat yoluna girmelisin az yemeli az uyumalı ve az söylemelisin. Zira bunlar nefse öyle zor gelir ki bilemezsin nokta bil ki biz çileğe girince kendimize değil nefsimize zulmederiz. Zahirde bedene acı çektiriyor gibi görünsek de esasında kendinize iyilik ederiz. Nefs ancak böyle susturulur nokta yoksa o sana söyler sen ona isterse ona edersin.
Sayfa 103
“Özlemek “bir kelime olmaktan çıkmış ,yapışkan ve kıvamlı bir sis gibi sarmıştı yüreğimi.
En zor alışacağım ya da belki de asla başaramayacağım tek şey bu duygudan kurtulmak olacaktı .
Bunu anlıyor ve çaresizce kabullenmeye başlıyordu artık…
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sonu üzüntü ve ağlamak olmayan hiçbir sevinç ve neş’e yokdur.Din
Bir düâ öğretdiler. (Allahım! Benim günâhımı afv eyle! Hulkumü geniş eyle! Kesbimi [kazancımı] temiz kıl. Bana nasîb etdiğin şey’e kana’at edici eyle. Beğenmediğin şeye nefsimi meyl etdirme.)
Sonra Resûlullah buyurdu ki: (Yâ Alî! Sonu üzüntü ve ağlamak olmıyan hiçbir sevinç ve neş’e yokdur.
Alî bin Ebî Tâlib “kerremallahü vecheh” rivâyet eder. Resûlullah “sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem” hazretleri buyurdular ki: (Yâ Alî! Sana beş yüz koyun vermemi mi, yoksa dîninbve dünyân kurtuluşuna sebeb olacak beş kelime ta’lîm etmemi mi sevgili tutarsın!) Ben dedim; kelimeleri isterim. Yukarıdaki duayı etmiştir.
İnsanlar acımasızlaşabilir, hassasiyetlerini yitirebilir, kan, gözyaşı ve acı görmeye alışabilirler, tıpkı kasaplar, ya da bazı doktorlar ya da askerler gibi; ama hakikati bir kere öğrendikten sonra ondan vazgeçmek nasıl mümkün olabilir?
Ya Allah'a dost olmak... Ben de çok bağlanmışım bu dünyayı da vazgeçemiyorum! Ne çok makam sevdası düşmüş sineme de elimin tersiyle itemiyorum. Dünya sevgisi nedir ki Allah sevgisi yanında? İnsanların ne diyeceklerine ne çok takılıp kalmışım ben! Ne önemi var insanların ne dediklerinin, ne düşündüklerinin? Asıl sevgiyi suretlere değişmişim de suretleri zannetmişim ve vazgeçemiyorum onlardan. Allah'ım ne zor bu! Yapamıyorum!. Senin sevgin yanında , dünya sevgisi bir hardal tanesi etmez biliyorum ama onlardan vazgeçip de gelemiyorum sana !! Yardım et Allah'ım.! Bana yardım et ...