Yalnızca hissetmeyenler acı çekmezler ve en yüksek, en saygın, en tedbirli insanlar önceden gördükleri acıları çekerler ve hor gördükleri başlarına gelir. Buna yaşam denir.
Hep özgür kalmak isterken, kendini, görevi karşılık vermek olan bir sevkiyatçı çocuğa dönüşmüş; kaçmamak için nezaket gösteren, en azından duygular karşısında şövalye gibi davranan ve insan ruhunun sunacağı en yüce duyguyu reddedecek birisi olarak görmek.
"Bunların çoğu lisede iftihara falan geçmiş. Rastlantı değil bu. Bütün devrimcilerde rastlanan ortak özellik. Çok önemli bir etken; namuslu devrimcilerin kafa yapıları bakımından gerçekten çok önemli bir etken. Hani bu işe girişmeseler, bu kurulu düzene karşı çıkmasalardı, inan ki bu bozuk düzenin en sivri noktalarına hızla tırmanır, yükseliverirdi hepsi de."