Düşünceliyken insan yalnızlığı sevdiğinden
Ben bile yorgun benliğime fazla geldiğimden
Onunkine değil, kendi gönlüme uydum,
Benden kaçandan kaçtım seve seve
“Ben babam neyse o olmak zorunda değilim. Babamın kurallarına uymak hatta onun inandığı her şeye inanmak zorunda da değilim, insan olarak benim gücüm, neye inanıp neye inanmayacağıma, ne olup ne olmayacağıma dair kendi seçimlerimi yapabilmemdir.”
Yaratılış keşfetmektir. Tanrı bizi Boşluk'ta keşfetti, çünkü O'nun zaten bildiği bir arkaplanın önünde hareket ediyorduk. Duvar boştu. Sonra hareket başladı.