Acaba hayata bir yarış olarak bakan, birbirini hırsla geçmeye çalışanlar mı daha insan yoksa hayata bir yarış gibi bakmayan, hayat yolunda ara sıra durup çevresine bakan, düşenleri kaldırmaya çalışanlar mı?
Belki de yarışmayanlar bizden daha gerçek ve mesut bir hayatı yaşıyorlardır, ne dersiniz?
Size "başarı, başarı" diye öğrettikleri şey, belki de başarı değildir. Hani şu eğitimler var ya, Amerikalıların tüm 3. Dünya ülkelerine sattıkları... "Birilerini modelle, onun yaptıklarını yap, sende başarırsın."
Hayat bir yarış değil. Eğer öyle olsaydı çoğumuz kaybeden olurduk değil mi? Ne de olsa yarışların tek bir kazananı olur, gerisi kaybeder.
Orman müthiş bir hızla yanarken küçük bir serçe, yolundaki gölden ayakları arasına su alıp ormanın üzerine bırakıyor ve tekrar göle uçuyormuş. Ormanın yanışını çaresizlikle izleyen hayvanlardan biri gülümseyerek seslenmiş: "Ne o serçe, ormanı birkaç damla suyla mı söndüreceksin?" Serçe cevap vermiş: "Benim elimden gelen bu!"