“Acımda beni kim karşılayabilir? Bana yöneltilen sözcüklerin hepsi kulağıma yalan yanlış geliyor. Sözcüklerin, dillerin ötesine giden bir şey bu. Kendimi yalnız hissediyorum. İçimdeki dramda, fiziksel ve psişik denenmemde yatan biricikliği anlamaya kim muktedirdir ki? Hal böyleyken, kendini bu yalnızlığın içine hapsetmeye ilişkin dürtümü kavrıyorum. Buna karşın, bir yanım iletişim kurmayı da arzuluyor. Bu iki istek beni parçalıyor, biri beni oraya, diğeri buraya çekiyor. Filozofların dediği gibi, acı çok keskin olduğu zaman bize aptalca ve saçma gelir.”
"Bu hayatta kime güvenip kime güvenmeyeceğimi çoktan öğrendim ben. Şimdi siz o tatlı yalanlarınızı söylemeye devam edin, ben de inanmış gibi yapıp tiyatronuzu izleyeyim, olur mu?"
By Hakan
Reklam
Birinin bana yalan söylediğini hissettiğimde, zeka gelişimine yardımım olsun diye hikaye unsurlarını zenginleştirecek sorular sorarım ona. İnsanlık ölmedi.
Yanlış anlamak da yanlış anlaşılmak da hayatın doğal bir parçasıdır. Bu yüzden temkinli olmak gerekir. Farklı gözlemcilerin görüşlerine başvurmak, süreci tarafsız biçimde değerlendirmek ve aceleci sonuçlara varmamak, bu tür hatalardan olabildiğince korunmanıza yardımcı olur.
Reklam
Reklam