İçimizdeki Bitmek Bilmeyen Savaşlar
Khaled Hosseini, süslü kelimelerin arkasına sığınmadan dostluk, ihanet ve vicdan gibi insanlığın en kadim duygularını çıplak ve sarsıcı bir dille anlatmış.
Babanın "Yalan söylediğinde, bir insanın gerçeği bilme hakkını çalarsın" deyip en büyük yalanı kendisinin söylemesi büyük bir tezat. Gerçekleri Emir'den saklaması bir yana; Ali'ye ihanet etmesi, öz oğlunun hayatından yerini çalması ve bu sırlarla ölmesi, insana cidden "Başkalarına öğüt verenler, aslında kendi suçluluk duygularını mı gizliyor?" sorusunu sorduruyor. Asıl savaşı bir çocuğun gözünden anlamaya çalışırken, sona doğru yetişkin bir insanın içindeki o savaştan nasıl kurtulacağını anlamaya çalışıyor insan.
Gerçekten çok etkileyiciydi. Umarım içimizdeki bitmek bilmeyen savaşlar güzel sonuçlar ile neticelenir...
Veronica Raimo’nun dilimizde yayınlanan ikinci kitabı Beni Yazma. Öncesinde Yalan Dolan’ının okumuştum. Oradaki mizahi sarkastik dilden eser yok. Buna oldukça şaşırdım öncelikle. Kitabın anlatıcısı, uğradığı cinsel saldırı sonrasında yaşadığı dönüşümü, bu durumu birden ona hatırlatıp su yüzüne çıkaran bir ölümle öğreniyor. Anlatıcının kurban psikolojisinden çok, hayattan nasıl koptuğu, seçimleri ve hisleri üzerine düşünmesi ve irdelemesini okurken arka plana da Roma manzarasını almış. Çağdaş İtalyan edebiyatından güzel bir kitap, içerik olarak bence çok tetikleyici değil, yaşanılan istismarı dramatize etmeden, ağırlığında boğulmadan ve boğmadan bir kadının iç dünyasında nasıl yankı bulduğunu da güzel anlatmış. Ben sevdim, okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar diler tavsiye ederim.
Reklam
Uzunca bir süre oldu sanırım bu kitap radarıma gireli. Nihayet okuma fırsatı buldum, zaten incecik bir kitap. Bir oturuşta bitirmek mümkün.
Kitabın adında da geçen Bayan Ming, Çin'de erkekler tuvaletinde çalışan yaşlı bir kadın. Kitabın anlatıcısı konumundaki yabancı adam onunla başta Çince pratik yapmak için konuşmaya başlıyor ama kadının on çocuğu olduğundan bahsetmesi durumu değiştiriyor. Zira Çin'de o sırada ve uzun süredir tek çocuk politikası yürürlükte. Kadın her anlattığı çocuğunun ilgi çekici hikayeleri ile bir gerçek bir yalan gibi gelen bir hayat hikayesi.
Bu kitap bana en çok Alice Feeney’nin Taş Kâğıt Makas'ını hatırlattı. Aynı tarz bir havası var, ıssız bir yerde büyük bir mekanda geçmesi, karda mahsur kalmaları, evin içinde bir şeylerin fazla sessiz olması, gizli bölmeler ve sürekli “burada başka biri daha mı var?” hissi. Bu açıdan bakınca kurgu çok tanıdık geliyor, fazla alışıldık.
Kitap hızlı okunuyor, sıkmıyor. Ama mantık kısmında ben biraz zorlandım. Ters köşeler var ama bazı şeylerin neden yapıldığı çok oturmuyor. Kitap bittikten sonra bile “tamam ama katil bunu neden böyle yaptı o zaman?” gibi sorular kaldı aklımda. Yine de kötü değil. Kendi türü içinde keyifli bir kitap. Çok fazla düşünmeden okuduğunda iyi gidiyor, akıcı ve merak ettiriyor.
Heyyy Edgar'ın batıl inançlı müritleri toplaşın bu kitaptaki batıl inançlardan kaçı sizde var acaba içeriği bırakıyorum:
At nalı şansı
Yerde para bulma şansı
Merdiven altından geçmeme
Tuz dökme
Kem göz
Ay ışığı etkisi
Ayna kırılması şanssızlığı
Çözülmüş ayakkabı
Girdiğin kapıdan çıkma
Kara kedi
13
İçine para koymadan cüzdan hediye edilmez
Köprüde vedalaşmak
Baykuş
Kaynayan sütün taşması
Merdivende birini geçme
Mezar üstüne basma
Mexardaki çiçekleri alma
Yılbaşında makas kullanmama
Bıçak ya da makas hediye etmemek
Avuç kaşınması
Yanan mum=kötü ruh
Yanak kızarınca biri dedikodunu yapıyor
Aniden ürperme=mezarının çiğnenmesi
Bozuk saat çalışması/köpek uluması=ölüm
Sığır kemiği yakmak=uğursuzluk
Yarasa saçına girerse=şeytani posession
Kara Kediler Kem Gözler Modası Geçmiş Batıl İnançlar KitabıChloe Rhodes · Doğan Kitap · 201540 okunma
Sevdiklerimin çok fazla övdüğü bu kitaba beklentim AŞIRI yüksek başladım.
İlk başta yazım dili çok farklı ve orjinal geldi. Evren çok ilginç, hikaye akıyor. Benim yaşadığım en büyük sıkıntı hiçbir karakterle bağ kuramamam oldu. Tükettigim her içerikte (kitap, film, dizi vb.) ilk ihtiyaç duyduğum şey bağ kurabilecegim bir karakter. Bunun yokluğu beni biraz zorladı ne yalan söyleyeyim.
Öte yandan karakterler çok ilgi çekici. Okumak cidden eğlenceliydi. Ara sıra bir senaryo okuyor gibi hissettim diyalogların yoğunluğundan. Çok fazla karakter vardı bence, o sebeple hepsi yüzeysel kalmış. Okurken bir karakterin ne kadar gereksiz olduğunu düşündüm hatta ve sonunda ölünce meh, iyi oldu deyip geçtim açıkçası. ikinci yaşadığım en büyük sorun TUM twitleri çoook önceden tahmin edebilmiş olmam. Tükettiğim şeye karşı hevesimi çok kırıyor. Cidden üzüldüm yani tahmin edebilmiş olmama.
Inglorious bastards havası çok güzeldi. Film olsa çok severdim, zaten James Cameron haklarını almış çıkınca seve seve izleyeceğim çünkü yaratılan dünya cidden absürt gothic ve komik.
Bu yazardan ilk kitabımdı ve araştırdığıma göre diğer yazdıklarından farklı bir kitapmış bu ve kendi fandom'ı da sevmemiş bu kitabı.
Not my cup of tea diyerek 3.5/5 veriyorum
Reklam
Reklam