Dünyada mutluluk ve zevk beklentisiyle dolu olarak adım atarız ve kader bize hoyrat bir şekilde yakalayıp hiçbir şeyin bizim olmadığını, her şeyin ona ait olduğunu gösterene kadar bunu gerçekleştirmeye yönelik o aptalca umudu koruruz.
Acının kaynağı arzulardır. Her şey gibi arzularının da gelip geçici olduğunu idrak edemeyen insan doğası, arzularının peşinden koşarken hırs, nefret ve körlüğe kapılır.