Bugün o kadar kötü bir şey yaşadım ama babamdan o kadar güzel bir destek aldım ki anlatamam ben galiba ilk kez düşünülmüş hissettim bunu yazarken bile ağlıyorum.. çok değişikti hayatımın belki de en kötü günüydü hatta en çok üzerime sorumluluk yüklenen günüydü ama babam o kadar güzel destek verdi ki anlatamıyorum size o hissi ama sadece diyebileceğim ne kadar kötü şeyler yaşasam da mutluyum ve şuan ki gözyaşlarım hüzünden değil gururdan, mutluluktan. Kısaca şeyi söylemek istiyorum bugün babam benim moralim bozulmasın diye bir savcının odasına girdi ve benim girmemi istemeden onunla konuşmaya çalıştı bana ağır şeyler söylemesin,morelimi bozmasın diye hani bilmiyorum yapmak istediği pek gerçekleşmedi ama ben anladım o an onu. O ana kadar ne kadar ağlasam da o an o kadar güzel hissettim ki o kadar mutlu oldum ki size anlatamam. Suçlu değilim yanlış anlaşılmasın. Savcı falan o mana da değil yani.
Reklam
İşlediği yanlış ve günah sonrası kişinin ümitsizliğe düşmesi, amel ve sevap işlediğinde ameline güveneceğinin göstergesidir” demiş Ataullah İskenderi.....
Yapılan kötülük ve hataları görenlerin de bilenlerin de onlar kadar suçlu olmaları hatalı olmalı kadar doğal bir şey… eğer susuyorsak yapanların bunu normalleştirmesi ve onaylanmasına sebep oluyoruzdur .. 10’lar bunu tekrar ettikçe yanlış olan şeyin doğru olduğuna kendileri de o kadar inanır ki susanların sustukları sürece bunun doğruluğunu onaylamış olmaları göz yummaları alabilecek en kötü şeydir …
Fikrimce her zaman susmak sadece onay vermek demek değildir …
Siz ne düşünürsünüz ??

Reklam
Reklam