Gözlerini saflar üzerinde gezdirip sordular:
«- Size benden sual edecekler. Ne diyeceksiniz?»
- Allah'ın emirlerini bildirdi; risâlet vazifesini yaptı diyeceğiz.
Mukaddes gözleri semaya doğru kaydı. Sağ ellerinin
şehâdet parmağını üç kere kaldırıp indirdiler:
«- Şahit ol Yarab, şahit ol Yarab, Şahit ol Yarab!»
"Hatay çok eksik. Ama bir gün yaralarını saracak mutlaka," dedi umutlu bir sesle. Hatay, onun için her şeydi. Deprem zamanında bile terk etmediği bir yuvaydı onun için.