Her şey fanidir; baki olan ancak Allah'tır. Evvel gelip geçenlerde, bize ibret alacak şey çoktur! Ölüm bir ırmaktır. Girecek yerleri fazla, ama çıkacak yeri yoktur!
Hatice kendi kişiliğini sevgilinin kişiliğinde eritip kaybetmeye, onun fikrini kendi fikri bilmeye çabalıyordu. Gülümün istediğini istiyor, onun meylettiğine meylediyordu....
Hatice bana büyük rakip, güle bülbül oldu. Herkesin diken olduğu zamanda o gül ile gül oldu.
Haris'e "Babası vefat etmiş bir yetim var, ne dersin?" diye sorduğumda aldığım cevap Hâris'ten ömrüm boyunca duyduğum en güzel sözdü:
'Babası yok diye bir çocuğu sahipsiz mi sanırsın Halîme? Yetimin sahibi Allah'tır, var git, al o çocuğu. Belki evimize bereket getirir.'
Ve anladım ki bülbüllere, gülün açıldığını görmek hiç nasip olmayacaktır. Bundan böyle bütün bülbüller, şarkılarını söylemekten bitap ve yorgun düştükleri bir sırada, göz kapaklarına çöken ağırlığın etkisiyle gözlerini yumdukları anda gül açılmış olacak ve ertesi gece yine bir gül goncasının dalına konup yeni bir gülün açılışını görebilmek için aynı macerayı yeni baştan yaşayacaklardır.