Selvi Boylum Al Yazmalım benim için sadece bir aşk hikâyesi değil; insanın kendine duyduğu saygıyla, sevgi arasında sıkışıp kaldığı bir hayat muhasebesi oldu. Kitabı genel olarak beğendim ama beğenmekten öte, bitirdiğimde içimde bir ağırlık kaldı. Çünkü bu roman mutlu etmeyi değil, düşündürmeyi seçiyor.
Asel’in verdiği karar, onun kendisine olan saygısını yitirmesine engel oldu. Belki birçok kişi için “aşk” başka bir tercihi gerektirirdi ama Asel’in seçimi, duygularından çok insan olma sorumluluğuyla şekillendi. Sevdiği halde gitmek, kalbinin sesini susturmak kolay bir şey değil.
İlyas ise roman boyunca beni en çok hayal kırıklığına uğratan karakter oldu. Çocuğunun değerini hiçbir zaman bilemedi. Sevgiyi sahiplenmekle karıştırdı, sorumlulukla yüzleşmekten kaçtı. Asel’i sevdiğini söylese de bu sevgi hep eksik, hep yarım kaldı. Bir baba olmanın ne demek olduğunu, bir çocuğun hayatındaki yerini anlamakta zorlandı. Belki de bu yüzden Asel’in kararında en büyük pay onundu.
Baytemir karakteri ise romanın vicdanı gibiydi. Bazen kendi gururunu hiçe sayarak Asel ve Samet’e yardım etti. İlyas’ın; Asel’in ilk kocası olduğunu bilseydi bile , yaralı olduğu için onu eve getireceğini söyleyecek kadar koca yürekliydi. Bu sahnelerde sevginin sadece tutku olmadığını, bazen sessizce yük taşımak olduğunu hissettim. Baytemir’in sevgisi bağırmıyor, iddia etmiyor; ama hep orada duruyor.
Roman bana şunu çok net öğretti: Hayatta verilen her doğru karar insanı mutlu etmeyebilir. Ama doğru olması, onun değerini azaltmaz. Asel mutlu olmayı değil, doğru olanı seçti. Belki içi acıdı, belki geceleri uykusuz kaldı ama başını yastığa koyduğunda kendinden utanmadı. Bu da her mutluluğun veremeyeceği bir huzur.
Selvi Boylum Al Yazmalım, sevginin ne olduğu sorusunu soruyor ama tek bir cevap
ELİF KAPLAN - BLACKOUT 2
Yılın son kitabından herkese selamlar
Nasılsınız, neler okuyorsunuz?
Herkese musmutlu yıllar dilerimm
Sizlere benim için yeri her daim ayrı olacak bir seri ile geldim
Seriye veda ettiğim için üzgün ama okuduğum sondan dolayı ise mutluyumm
Yazarı uzun zamandır tanıyıp okumama rağmen her seferinde beni yeniden kendine hayran bıraktırdı. İyi ki...
Bir süre sizi Tevfik Tuğrul & Ceyhan Türkdoğan editlerine boğacağım baştan söylemesi.
Kitabı okurken ağlamaktan kitabı kapatıp bir süre sakinleşip devam etmem gerekti . o derece...
kitapla ilgili o kadar şey söylemek istiyorum ki ama ne söylesem hep bir önceki ya da sonraki yaşananlarla illgili spoiler oluyor. Ama bir şeyi size çok net söylemeliyim ki bu seriyi okuyun, okutturun. Asla pişman olmayacaksınız.
Az buçuk bahsedeyim ama devamı için mutlaka kitabı okuyun
Tevfik geçirdiği kazadan ve komutanına yaptığı itiraftan sonra komutanı tarafından cezalandırılır. Belki komutanının onun iyiliği için kızması, ters etki uygulamaya çalışması falan iyiydi ama bence biraz fazla üzerine gitti;)
Bu kitapta Tevfik Tuğrul çok büyük bir acı ile sınanacak ama destekçisi güzel eşi, hayat arkadaşı Ceyhan olacak. Ceyhan'ın bu tutumu o kadar güzeldi kiii...
Siz seriyi okudunuz mu ?
Okumayı düşünüyor musunuz? ( Düşünmeyi bırakın ve okuyun)
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Cengiz Aytmatov (1928-2008) Kirgiz
Eser yayin yili: 1958
MUHTEŞEM
Eserin dünya çapında tanınması: Louis Aragon’un eseri “dünyanın en güzel aşk hikâyesi” olarak nitelemesinden sonra hızlanır.
Cemile’de Danyar’ın varlığı tesadüf değil; eserin kalbi aslında onun etrafında atar.
1. Danyar = İç özgürlük ve hakiki sevgi
Danyar, Cemile’nin evli olduğu halde ilk kez gerçekten “canlı” hissetmesini sağlar. Kocası cephedeyken yaşadığı evlilik, toplumsal bir görev gibidir; Danyar ise duyguya, ruha ve seçime açılan kapıdır.
Danyar, Cemile’ye bir şeyi öğretir:
Sevgi, izinle değil, uyanışla gelir.
2. Sessiz ama derin bir karakter
Danyar konuşkan, gösterişli biri değildir. Ama:
• Doğayla uyumu
• Türküleri
• Yalnızlığı
onun iç dünyasının zenginliğini gösterir.
Bu sessizlik, Cemile’nin içindeki bastırılmış sesi duymasına vesile olur.
3. Toplumsal düzene karşı “insani itiraz”
Danyar, savaşta yaralanmış, dışlanmış, “eksik” görülmüş biridir. Yani:
• Toplumun kenara ittiği
• Ama İNSAN olarak çok GÜÇLÜ biri
Aytmatov, Danyar üzerinden şunu sorar:
“Toplumun doğru dediği şey mi, kalbin doğru dediği şey mi?”
4. Anlatıcı için (Seyit) bir uyanış figürü
Belki bu kitabı okuyacak olanlar ya da okuyanlar Cemile'ye ne yaptın sen evlisin diyecekler ama evlenir evlenmez kocası askere gitmiş ve evliliğini yaşayamamiş çocuk ruhlu,biraz deli dolu seçilmemiş bir kadın Cemile. Sevgiyi en saf en yalın haliyle Danyar'da bulmuş. Hayat her insana hata yaptırır unutmayın bu da Cemile'nin hatası.
Bir söz vardır "analar tahtını yaparmış da bahtını yapamazmış" . Biraz düşününce ne kadar haklı olduklarını alıyorum. Evlatlarımız için her şeyi yapıyor,her şeyin en iyisini istiyoruz ancak hayatın hangi yönü doğru evrildiğini göremiyoruz çoğunlukla.
Üç nesil kadın , birbirine benzeyen yaşamlar...
Yun, Belkıs,Sidar.
Kore savaşına katılan Ahmet , ülkesine dönerken sevdiği kadın Yun da onunla birlikte gelir. Evlenirler ,iki çocukları olur. Ahmet askeri disiplini evde de devam ettirir,sevgisini hiçbir zaman göstermez/gösteremez. Yun sessiz bir kişiliktir , ne olursa olsun sesini çıkarmaz, tepki göstermez. Annelerinin gösteremediği tepkiyi çocukları sessiz bir karşı gelişle gösterirler . Kaya izin verilmeyen bir kızla evlenip farklı bir şehre taşınır . Belkız da annesi gibi sessizdir. Baba korkusu ve hakimiyeti altında büyürken üniversiteyi kazanır . Okurken o da ailesinden gizli evlenip kardeşinin bilindiği şehre yerleşir.
Ailenin ,anne-baba desteğinin önemi çok büyüktür. Baba desteği olmadan -maddi değil manevi olarak - büyüyen ve bir hayat sahibi olan çocuklar geleceklerine ton vermekte başarılı olamıyorlar maalesef Baba sevgisini karşısına çıkan erkeğin sevgi ve sıcaklığında arıyor belki Belkız ancak yanlış adamda aradığını hayatı tepetaklak olunca anlıyor üstelik artık iki de çocuğu vardır.
Sidar ... Belkıs'ın kızı . Baba ocağına sığınan annesi gibi olmamak için okuyor ve bir meslek sahibi oluyor. Dede otoritesinden uzakta İstanbul'da çalışmaya başlıyor. Ne kadar kendi geleceğini kurtarmış gibi görünse de o da baba sevgisinden uzak büyüyor. Babası bir fotoğraftan ibaret. Fark etmese de baba sevgisi, sıcaklığı ve verdiği güveni erkeklerde arıyor. Ona sıcaklık gösterene aşık oluyor. Bu aşk aslında bir tür bağlanma . Kendisi sağlıkçı olsa da bu durumları
Hayatınızın dolabında “yer açma” vakti gelmedi mi?!Dergi
Hayatında tutmak zorunda hissettiklerin,
alışkanlıktan tuttukların,
başkalarının sana yakıştırdığı ama senin kendine yakıştırmadıkların,
yanındayken umurunda olmayan ancak hayatından çıkarmaya da kıyamadıkların,
eskisi gibi olur diye düşündüğün ama hep bir eksiklik hissi olan insanları hayatından çıkarma vakti gelmedi mi? Yoksa nasıl yer açılacak “Kim ne derse desin kendine yakıştırdıklarına, yanında kendin gibi hissettiklerine?” Ne anlatımdı ama Selin Şensoy, bir de “şarkı” armağan etmiş size: Kendime yeni bir ben lazım: youtube.com/watch?v=k_iv0iZ... Dinleyelim mi?
Türkan Şoray gibi bir kadın daha doğmayacak.
Kimse aşkı Sezen Aksu gibi anlatmayacak.
Ve ben;
Bazı insanları asla affetmeyeceğim.
Kimin sözü bilmiyorum, hangi ruh haliyle yazdığını da bilmiyorum. Ama yıllar geçtikçe daha çok inanıyorum. Ya siz, Sever misiniz Türkan Şoray’ı? Ne kadar tanıyoruz mesela… Dünyaya duyarlılığına hayran olduğum kadın… En son orman yangınlarına değinmiş, Kıbrıs Türklerinin Barış ve Özgürlük Bayramını kutlamış, şehitlerimiz için yüreği yanmış. Bir de söyleşi kitabı çıkmış, Türkan ve Hayat, nasıl okumam!
Biliyor muydunuz?
Babasından yaralı olduğunu,
En sevdiği mevsimi: İlkbahar, yaşama uyanmaktır o pembe beyaz bahar dalları,
Ait olduğu şehir, İstanbul: Benim için bir şiir, bitmemiş bir roman,
Martı olup uçmak istediğini,
Kimselere dillendirmediği Cüneyt Arkın aşkını,
Selvi Boylum Al Yazmalım ile yakıştırdığımız Kadir İnanır’a çokça yabancı hissettiğini, adeta, 
Murathan Mungan misali, “İyi ol, sağ ol, uzak ol,” dediğini,
İçinde mavi olan her şeyi sevdiğini…
Sevgi de yetmiyormuş, çok eskiden rastlaşacaktık. #244593325
Sesiyle veda etmeyelim mi?
Murathan Mungan misali, “İyi ol, sağ ol, uzak ol,” dediğini,
İçinde mavi olan her şeyi sevdiğini…
Sevgi de yetmiyormuş, çok eskiden rastlaşacaktık. #244593325
Sesiyle veda etmeyelim mi?