Bu kitabı okurken sık sık aynı şeyi düşündüm. Hiçbirimiz yarın başımıza ne geleceğini bilmiyoruz. Düşünmesi bile tedirgin ediyor. Panayota’nın hayatı da bir yangınla tamamen değişiyor. O günden sonra yaşadıkları peş peşe geliyor.
Bir noktadan sonra ne olacağını merak etmekten çok Panayota’nın buna nasıl dayanacağını merak ettim. Bazen verdiği kararları sorguladım ama sonra vazgeçtim. Çünkü onun yerinde olmanın nasıl bir şey olduğunu gerçekten bilmiyorum ve bilmeyi de istemiyorum.
İstanbul’u anlatan bölümleri okurken ayrı bir keyif aldım. Beyoğlu’nun sokakları, matbaalar, kayıklar, dükkanlar, farklı milletlerden insanlar… Şehir hiç durmuyor. Bir yanda yangının izleri dururken bir yanda hayat devam ediyor. Bu ayrıntılar bana çok gerçek geldi.
Şefika için üzüldüm. İnsanların iyi niyetle çare araması ama çoğu zaman ne yapacaklarını bilememesi üzücüydü. Panayota’yla birbirlerini bırakmamaları da hoşuma giden ayrıntılardan biriydi.
Sonlara doğru aklım hala aynı düşüncedeydi. Sabah sahip olduklarımızın akşama yerinde olmayabileceği fikri düşündüğümden daha ürkütücü geldi.
Puan vermedi
“İnsanın bu dünyadaki/evrendeki temel amacı nedir?(Kitap, sf 14)” İnsan bu dünyada doğar, büyür ve ölür. Bu yaşam süresince bir takım şeyler yapar ve bir gün elini, ayağını her şeyden çeker, ölür. Bilinmezsizliğe giderken, kendine ait bir yaşam biçimi oluşturmuştur ve bu yaşamda varolma mücadelesi vermektedir. İşte bu yaşamdaki insanın amacı nedir? Üstün Dökmen’e göre insanın bu dünyadaki/evrendeki temel amacı yarına kalmaktır. Bütün insanlık yarına kalmak için uğraşır ve çaba verir. İlk başta onun dünyada varolmasını sağlayan anne ve babanın şefkatleriyle büyür ve kendinin farkına varır. Daha sonra ebeveynlerinden kurtulan birey iş kurar, evlenir ve belki de onun yarında varolmasını sağlayacak çocuklarını meydana getirirler. Bundan sonra çalışıp, didinerek çocuklarını büyütür, onlara yardımcı olur ve bir ömrün son noktalarına gelir. Bazıları bu dünyada sanki önceden belirlenmiş olan bir ödevi yapmanın verdiği rahatlıkla; bazıları ise bu ödevi yapamamamın verdiği huzursuzlukla ölür. Tüm bunları yaparken insan, tek bir amaç ister; yarına kalmak.
Yarına kalmak için önce insanlar çocuk yaparlar. Bu çocuk sayesinde genlerinin, kültürlerinin, inançlarının ve kendine has bir çok özelliğinin yarına kalmasını ister. Yani bir nevi adının gelecekte yaşamasını ister, bütün bunları yaparak. Bir şeyler yapar insan yarın için; çeşmeler, köprüler ve ibadet yerleri yaptırır. Fakat yaptırdığı tüm şeylerin üstüne adını yazdırarak.“Hiçbir eser bırakmasa , ağaçların gövdesine veya yere dökülmüş taze betona adını yazar.(Kitap sf 14) Yarına kalmak istemeyen insanlar bile yarına kalmak için küçük bir şey yapar. Örneğin; Franz Kafka, bir arkadaşına öldükten sonra bütün eserlerinin ona verilmesini ister. Kafka arkadaşından bu eserleri yakmasını yani bir nevi yarına kalabileceği bu eserlerin
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çevresel sürdürülebilirlik: doğayı bugün kullandığımız gibi yarın da sağlıklı bir şekilde kullanabilmemiz için onu şimdiden korumak, temiz tutmak, israf etmemek ve tüm canlılarla uyum içinde yaşamak demektir.
Yaz geldi piknikler çoğaldı. Her fırsatı değerlendirenler doğaya atıyor kendini. Mina ve kuzeni gibi. Ailesiyle gittikleri piknikte kunduz ve kaplumbağa görürler. Yeni bilgiler öğrenirler doğruyu söylemek gerekirse ben de onlarla birlikte bu bilgileri öğrenmiş oldum. Kunduz suyun akışını düzenler, kaplumbağalar doğaya zarar vermeden yıllarca yaşarlar.
Doğaya zarar vermemeleri, o küçük minnoş hayvanlar kadar bilinçli olmalıyız diye söylemeden geçemiyorum.
@t_erdogann ve atölyelerini ziyaret etmezseniz pişman olursunuz.
4 kitaplık bu güzel seri kitaplığımızın en güzel yerini aldı bile.
️️ Kesinlikle TAVSİYEMDİR ️️
@birokuryazargezer
@cinaraltiyayinlari
Eski bir kitap. kişinin doktoru çalışmasının sonucunda ortaya çıkmış. konu olarak değindiği alan güzel ve farklı. beni de etkiledi. boşuna okumuşum demedim. bununla birlikte beklentimi çok karşılamadı. metnin içinde sürekli Fatih’in nasıl Fatih olduğunu anlamalıyız vurgusu vardı. bu vurgu bir saatten sonra beni sıktı. bu yüzden biraz daha dolu olmasını beklerdim. yarın kitabın yazarı ile Şehzade Camii gezisi yapacağız ve kitabı tahlil edeceğiz belki de benim göremediğim alanlar vardır ona göre güncellerim 
Kendini kaybolmuş mu hissediyorsun?
Yaşamak için hiçbir sebebin kalmadı mı?
Varoluşunu sıkça sorguluyor musun?
Çevrendeki herkes sana deli muamelesi mi yapıyor?
O zaman Veronica Ölmek İstiyor kitabını oku, yarın bambaşka bir hayatın kapısını aralayacaksın...
Bir oyunun ortaya çıkış hikayesi gibi görünse de bir dostluğun ve bir hayatın hikayesi. İnsanlar birbirini sever,kırar,kaybeder,yeniden bulur ve bütün bunları yaparken "oynamaya" devam ederler. Gerçek hayatta "reset" yoktur ama çoğu insan bir çok alanda reset olsun isterdi bence. Sevmeye rağmen kalmak nasıldır, çok güzel anlatılmış. Dil sade ve akıcı. Duygusal ama ajitasyon yok. Yaratıcılığa ve oyunlara merakı olanlar çok beğenecektir. İlginiz olmasa da okuyun, mesajları etkileyici bir kitap.
