Üç tip yazar olduğu söylenebilir. Birincisi düşünmeden yazanlardır. Hafızalarından, hatırladıklarından, hatta dosdoğru diğer insanların kitaplarından yazarlar. Bu grup en kalabalık olanıdır. İkincisi ise yazarken düşünenlerdir. Yazmak için düşünürler. Çok yaygındırlar. Üçüncüsü ise yazmaya başlamadan önce düşünmüş olanlardır. Sırf önceden üşünmüş oldukları için yazarlar. Oldukça nadirdirler.
Büyük bir akıl sadece başka bir büyük akıldan tam ve eksiksiz bir keyif alacaktır. İşte bu nedenle de kötü veya vasat yazarlar, düşünen kafalarda iğrenme ve tiksinti uyandırırlar. Hatta çoğu insanla basit bir sohbet bile aynı etkiyi yaratır. İnsan yolun her adımında yetersizliğin ve uyumsuzluğun farkına varır.