Yasemin Durmaz
@yasedurmaz
45 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Herkese merhaba,
Öncelikle bu kitabı bana hediye alan arkadaşıma çok teşekkür ederim.Kitaba başlamadan önce neyden bahsettiğini biliyordum ve benzer çerçevede ilerleyen "İnsanın Anlam Arayışı" nı okuduğum için çok sürprizli bir kitap değildi.Kitabın kapağında yer alan Oprah'ın "Tüm insanlığa okutulması gereken kitap" kadar iddialı bir söz söyleyemem belki ama kitap okuma rutinine dönmek isteyen, yormayan yer yer düşündüren bir kitap.
Kitapta kamptaki insanların ne şartta olursa olsun dini gerekliliklerini yerine getirmeleri, biz bu koşulda bile sana inaniyoruz'u göstermeleri ve yazarın(ki o zamanlar bir çocuk) tanrı olsaydı bu zulümlere izin vermezdi sorgulamaları ama yine de kitabın sonuna doğru tekrardan tanrı'ya dua ediyor olması beni düşündüren kısımlar oldu.
Bir diğer olay ise gözümde canlandırıp bir film sahnesi gibi izlediğim çocuğun(yazar) tüm kitap boyunca babasının varlığı onun yaşaması için bir sebep hayata tutunacak bir dayanak olmuş iken kurtuluşun sonlarına doğru babasının artık ona yük olup yavaşlatması ayakbağı olduğunu görüyoruz. Hayatın özeti sanırım.
Önsöz kısımda François Mauriac'in kişisel yorumunun yer aldığı kısımı ayrıca beğendiğimi de dile getirmek isterim.
Herkese keyifli okumalar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitapla ilgili düşüncelerimi belirtmeden önce pdf olarak telefondan otobüste ,trende yolculuk yaparak okuduğumu belirtmeliyim.Psikolojik ve kafa açan bir kitap olmasının yanında okuması bir o kadar kolay diyebilirim.
Kitabı okuma kararı almadan önce çok kez karşıma çıkmıştı ama fazla popüler olmasından ötürü istemsizce geri duruyordum.Yine bu inanırsan yaparsın türündenki içi boş cümlelerden oluşan kitaplardandır düşüncesi daha erken başlamamı engelledi diyebilirim.
Kitapta farkında olmadan benim de yaptığım bir şey olması mutlu etti bu da insanın kendisini GÖZLEMLEMEK.Hatta Doğan Cüceloğlu bunu daha da ilerletiyor sadece gözlemlemek ile kalmayıp notlar da almamızı öneriyor.
Sözlerimin sonuna gelirken ,günlük yaşantımızın her alanına değinen güzel bakış açısı kazandıran bir kitap olduğunu belirtip herkesin bir şans vermesi gerektiğini söyleyebilirim.
Bu kitapta Kafka babasına hiç ulaşmayan mektuplar yazıyor. Arkadaşı tarafından da mektuplar bir araya gelip basılıyor.Babasına karşı isyanını dile getirirken bile yeterince şeffaf olamadığını aşağıdaki satırlarda görüyoruz. ''Sana burada yazılı yanıt vermeye çalışsam, yanıtım epeyce eksik kalır, çünkü yazarken bile korktum ve bunun sonuçları beni senin karşında durduruyor...'' Kitap oldukça ince olsa da (88 sf) her bir sayfanın hissiyatı dolu dolu. Kafkayı tanımak, anlamak isteyenler için okunması gereken bir eser olduğunu düşünüyorum.
Bir röportajında şöyle diyor Dr. Frankl: “Çaresizlik, anlam olmadan acı çekmektir. Acı çekişlerinde bir anlam görebildikleri anda, onu bir başarıya dönüştürebilirler, trajedilerini kişisel bir zafere çevirebilirler.
Bu kitapla sürekli bir yerlerde denk gelsek de okumak yeni nasip oldu.Genellikle reçete verir gibi olan başlıklı kitaplara karşı bir tık önyargılı oluyorum .(İrade Terbiyesinde de öyle oldu) ama bunu biraz daha önyargısız okudum. Kitabın naziler zamanında bir toplama kampında geçtiğini zaten duymuşsunuzdur ama kitap bize bir acıtasyon yaşatmıyor (ya da bende o duygu oluşmadı)Sadece katıksız bir şekilde olan durumu izah ediyor.Ben daha çok kitabın ilk bölümündense sonradan eklenmiş ‘genel ilkeleriyle logoterapi’ adlı ve birkaç başlık daha olan 2.bölümü beğendim.Şimdi de aşağıya kitaptan birkaç alıntı bırakacağım :blush:
İşsiz olmak, yararsız olmakla eşleştiriliyordu, yararsız olmak ise anlamsız bir yaşam sürmekle(bu ifadede bizden önceki genç kuşağın işşizlik nevrozununa kapıldığına değiniyor)
Yukarıdaki örnekten hemen önce şimdiki neslin derdini şu kelimelerle tanımlıyor
‘’ insanların yaşamalarını sağlayacak çok şeyin bulunmasına karşın, uğruna yaşayacakları bir şeylerin olmadığı söylenebilir; insanlar araçlara sahip, ama amaçları yok.’’
Siz bu fikre katılıyor musunuz ?
Kişinin yaşamda bir anlama ulaşmasının 3 temel yolu vardır diyor yazar (sf:125)
-Bir eser yaratmak ya da bir iş yapmak.
-Bir şey yaşamak ya da bir insanla etkileşime girmek; başka bir deyişle, sadece işte değil, sevgide de anlam bulunabilir.
-Değiştiremeyeceği bir kaderle yüz yüze gelen umutsuz bir durumun çaresiz kurbanı bile kendini aşabilir ve böylece kendini değiştirebilir
