“insanların tüm geçmişlerinin bir hata ve hazırlık süreci olduğunu düşünmeye meyilli olduklarını biliyorum. soğuk bir kalemi sıcak, canlı elime alıp en sonunda gerçekten hayatta olduğumu kuru bir kağıda yazmak şüphesiz büyük bir kibirlilik. ama bu bir yanılsama olsa bile, beni mutlu eden ilk yanılsama, kanımı kaynatan ve tüm duyularımı açan ilk yanılsama. bu uyanışımın mucizesini çizmeye kalksam, bunu kelimelerin betimlemesinden daha iyi yapacağımı bilmeme karşın, bunu sadece kendim için yapıyorum.”
“onur, suç ve ahlaksızlık gibi kelimelerin benim için bir anlamı yok ve onları kullanmayı iğrenç buluyorum. elzem enerjim, o muhteşem gece ilk kez farkına vardığım gücümden geliyor. bunun beni nereye götürdüğünü bilmiyorum; belki yeni bir uçuruma, belki de daha üstün, daha yüce bir şeye. ne biliyorum, ne de bilmek istiyorum. sadece geleceğin gizemini ortaya çıkarmak için yola düşmeyen birinin gerçekten yaşamadığına inanıyorum”