اِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذ۪ي خَلَقَۚ
"Yaradan Rabbinin adıyla oku"
Cebrail(a.s) ilk "oku" buyuruyor
Ben okuma bilmem diyor Habibî Zîşân(s.a.s)
Efendimizin Peygamberlikle şereflendiğinde ilk hadisi "ben bilmem"dir.
Peki ya biz kendimize bir bakıverelim, herşeyi biliyor muyuz?
Bir yanda herşeyi bilen biz, öbür yanda
"Bilmediklerimi ayağımın altına koysam, başım göğe değerdi" diyen bir İmâm-ı Âzâm Ebû Hanîfe.
Biz ki Allah'ın ihsanda bulunduğu Mü'minleriz.
En çok da haddimizi bilmeliyiz.
Uğraşılarımız Rabbimizin adıyla değilse, okuduklarımızdan bir hayır ve bereket göremeyiz.
Ben biliyorum demek insanın helâkine sebebiyyet verir.
Bir hanım, süs elbisesi ile ancak başta efendisi olmak üzere diğer mahremi olan erkeklere çıkabilir. Zamanımızda ise bunun zıddı yapılıyor.
Kadınlar çirkin elbiselerini efendilerinin yanında giyiyorlar. Tersine yürümek nasıl olur bilirsiniz.
Geriye adımlar atılarak, fakat iki üç adım sonra insan düşer.