Kâg Afganistan’da akıyordu kanımız, kâh Filistin’de. Bir gün Moro’da vuruluyorduk, bir başka gün Keşmir dağlarında. Kimsenin görmek istemediği bir yerlerde toprağa düşüyorduk.
Zaman su misali, hızla akıyor. Zamanı tüketiyoruz, ömür tüketiyoruz. Artık kendimizi ve insanlığımızı tüketiyoruz. Tüketmediğimiz tek şey çocukluğumuzun anıları.