Y.
@yasoleyxo
Kendi kendine güldü. “Hepsi bu mu? Sadece ‘Evet?’”
“Beni buraya getirdiğiniz için önünüzde şükranla eğilmemi mi istiyorsunuz, Yüce Lordum?”
“Vay. Hani Suriel dişe dokunur bir şey söylememişti?”
Yüzündeki gülümseme bana cesaret verdi. “Ayrıca senin tımarlanmaktan hoşlandığını ve eğer akıllı bir kız olup yemini eksik etmezsem seni eğitebileceğimi söyledi.”
Tamlin yüzünü gökyüzüne kaldırıp kahkahalarla gül dü. Ben de usulca gülmekten kendimi alamadım.
Lucien, “Şaşkınlıktan ölebilirim,” diye seslendi arkamdan. “Feyre, sen az önce espri yaptın.”
Reklam
“Öyleyse, neden?”
Bir adım daha yaklaştım. Kanla kaplı ayaklarım yer deki kilime yapışıyordu. Merdivenlerden aşağı, yüzüstü yatan periye ve kesik kanat köklerine baktım.
“Çünkü yalnız ölmek istemezdim,” dedim. Yeniden Tamlin’e baktığımda sesim titrese de gözümü gözlerinden kaçırmamaya çalıştım. “Çünkü birinin son nefesimde, hatta sonra bile elimi tutmasını isterdim. Peri ya da insan, herkes bunu hak ediyor.” Yutkundum. Boğazım düğümlen mişti. “Andras’a yaptıklarımdan pişmanım,” dedim. Sesim boğulmuş, adeta fısıltıya dönüşmüştü. “Kalbimde o kadar... nefret olduğu için pişmanım. Keşke her şeyi geri alabilsem ve... Çok üzgünüm. Çok ama çok üzgünüm.”
- Kader de bizi ne yaban yere atmış! En sıkıcı yanı da burada ölecek olmamız. Çok yazık!
Hayat can sıkıcı bir tuzaktır. Düşünen bir insan olgunluğa eriştiğinde ve tam bir bilinç kazandığında kendini istençsiz olarak sanki çıkışı olmayan bir tuzağın içindeymiş gibi hisseder. Aslında insan, iradesi dışında birtakım tesadüfler tarafından yokluktan var olmuştur. Peki neden? Varlığının anlamını ve amacını öğrenmek ister, sorularına cevap alamaz ya da saçma sapan cevaplar alır. Kapıyı çalar, ama açan kimse olmaz. Ölüm de aynı şekilde iradesi dışında karşılar insanı. İşte tıpkı bir hapishanede ortak bir felaketle birbirine bağlı olan insanlar bir arada olduklarında kendilerini nasıl daha rahat hissederlerse, hayatta da analiz etmeye ve sentezlemeye yatkın olan insanlar bir araya geldiklerinde, onurlu ve özgür düşüncelerini birbirlerine aktararak vakit geçirdiklerinde bu tuzağın farkına varmazlar. Bu bakımdan akıl yeri doldurulamaz bir zevk kaynağıdır.
Reklam