Her toplumsal sınıf, kendi yaşamı açısından herhangi bir öneme sahip olmayan erdemler üzerine ahkâm kesiyordu. Zenginler tutumluğun öneminden dem vururken, işsiz güçsüzler emeğimin yüceliği üzerine afili laflar ediyordu.
benzersiz, yalnızca ona özgü hali,
gülüşü, küçümseyişleri ve sözleri,
saçları, altın filede toplanmış ya da rüzgârda uçuşan,
gözleri, göksel bir ışıkla tutuşmuş,
öyle bir yakıyor ki beni, memnunum ben yanmaktan.