Yavuz kolbaşı
@yavuz95
11 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Sade bir dille ve aslında basit bir olay örgüsüyle, ‘neredeyse tamamen nesnel’ biçimde anlatılan bu kitap, okuyucuya geçirmeyi başardığı duygularla, en az Meursault kadar garip, tekinsiz ama etkileyici bir hikaye sunuyor.
Kitaptaki en alelade görünen karakterlerin bile – buna kaybolmuş bir köpek de dahil – hikayeye ne büyük bir katkıda bulunduğunu kitabı bitirdiğinizde anlıyor, en basit cümlelerin üzerine uzun uzun düşünülecek anlamlar taşıdığını fark ediyorsunuz. Bu nedenle bir değil, birçok kez okunabilecek, Le Monde’un yüzyılın yüz kitabı listesine taşıdığı, kolay kolay ölmeyecek bir eser.
En usta kan akıtıcıların en uygar insanlar olduğuna dikkat ettiniz mi hiç?
Reklam