Yavuz Ali Şahin
@yavuzalisahin
Kendi çapında yazar, dünya çapında okur.
9 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Altıncı Koğuş üzerine mülahaza
Anton Çehov’un yazmış olduğu “Altıncı Koğuş” adlı kitap Rus öykücülüğünün başyapıtlarından birisi olarak görülmektedir. Onun eserlerini okumadan önce bilinmesi gereken en önemli şey anlatılan her şeyin gerekli olduğudur. Gereksiz betimleme yapmadan, öykülerinde bahsettiği her şeyi bir amaç uğruna oraya koymuştur. Eserde bahsedilen dönemin insana zorunlu kıldığı yaşam biçiminin, ona kazandırdığı ve kaybettirdikleriyle toplumsal ve bireysel kişiliği üzerindeki etikleri kitapta gözlemlenmektedir. Kitap, toplumdan kopuk ve aydın kesimi temsil eden doktor ve üniversite eğitimi almış bir “delinin” tımarhanedeki felsefi tartışmaları üzerine kurulmuştur. İki kişinin üzerine kurulmuş olan diyaloglar sayesinde iki farkı bakış açısı da okura sunulmaktadır. Sunulan ilk bakış açısı mutluluğun insanın içinde olduğu ve onu bulması gerektiğidir. Diğeri ise dünyadaki yaşantıya, olayların akışına kaptırır kendini. Genel olarak sınıflaşmalar okura yansıtılmaktadır. Sınıfsal farlılıklar o kadar katı ki Dr. Andrey’in “deli” olarak nitelendirilen birisiyle konuşması bile onun da aynı şekilde yaftalanmasına neden olmuştur. Kitapta “acı çekme” ve “gerçeklik” arasında doğrudan bir bağlantı kurulmuştur. İvan, bir kişinin acı çekmeden gerçekle yüzleşemeyeceğini ve tam anlamıyla yetkin birisi olunamayacağını vurgulamaktadır.
Hastane bir metafordur. Bu metafor sayesinde yozlaşmış bir Rus toplumunun zihni anlatılmak istenmiştir. Gardiyan, insan zihnindeki şiddet ile çözüme varan cahil taraftır ve müdür ise dünya zevklerine kendini kaptıran taraftır. Kitapta sistemin çarkları önemli bir rol oynamaktadır. Toplum, kendinden olmayanı dışlar ve onu sadece topluma değil hayata dahi yabancılaştırabilir. Diğer doktorlar, Andrey Yefimiç’in İvan ile sohbetinin ilerlemesinden şüphelenip onu da altıncı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bilgenin Sarsılmazlığı Üzerine ~İnziva Üzerine Mülahazalar
Seneca’nın bu eserinde değindiği belli başlı noktalar var. Bilgenin, Tanrısal özellikler taşıdığını söyler Seneca, bu yüzden de onun sarsılmaz olduğunu vurgular. Herhangi bir insan yumruk yediğinde, hakarete uğradığında ve hakir görüldüğünde tepki gösterirken gerçek bir bilge ne olumlu ne de olumsuz bir tepki gösterir, olayların yaşanmadığını varsayarak yaşamına devam eder. Bunun nedeni karşısındakine cevap vermekten kaçınmak veya korkmak demek değildir. Seneca bilgeyi halktan tamamen ayırmış ve onu en üst noktaya çıkarmıştır. Onu diğerlerinden üstün görmüştür. Kitabın ikinci kısmı olan İnziva ise Epikurosçuluk ve Stoacılık perspektifinden incelenir. Bu kısımda yaşam; haz ile geçen, temaşa ile geçen ve eyleme adanmış yaşam olmak üzere üçe ayrılıyor. Bilgenin gerektiği dönemlerde kalabalıkların içinde olmak yerine inzivaya çekilmesinin gerekliliğini, temaşa ile gerçeği aramasını anlatıyor. Seneca düşüncelerini pekiştirmek içinse biri evreni barındıran diğeri ise dünyadaki olmak üzere iki devlet anlayışını okura yansıtıyor.
Bilgenin Sarsılmazlığı Üzerine - İnziva ÜzerineSeneca · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20244,028 okunma
Mutlu Yaşam Üzerine - Yaşamın Kısalığı Üzerine mülahazalar
Mutluğumuzun ve ruh halimizin belki de iki kelimeye baktığı şu günlerde okuduğum önemli kitaplardan bir tanesi olabilir. Kitabın ilk bölümünde bir insanın mutlu bir yaşam için genel olarak nasıl bir yapıya sahip olmasının anlatıldığı bu bölümde Seneca düşüncesi bariz bir şekilde belli ediyor, “Erdemli insan mutlu yaşam sürer.” diyerek. Düşüncesini kanıtlamak için retorik sorularla da iki bin yıl öncesinden sanki bizlerle konuşuyormuş ve kendini bize kanıtlama ihtiyacındaymış gibi cevaplar veriyor. Daha önce okuduğum felsefe kitaplarının aksine Seneca özellikle bu eserinde her filozofun amaçladığı gibi en azından beni düşündürmeyi başarabildi diyebilirim. Hepimiz doğduk, büyüdük ve öleceğiz peki ömrümüzün gerçekten ne kadarını yaşamak için harcayabiliyoruz? En son ne zaman bütün kalbimizle sevindik veya en son ne zaman dünyanın bütün kötülüklerine başkaldırdık? Seneca tam olarak bu noktada okuru sorgulatıyor, bizim iyiliğimiz başkasının kötülüğüne olabilir ve bu noktada erdemli bir insan kendi iyiliğine de başkaldırmalıdır. Stoa felsefesi üzerine okuma yapmak isteyenlere tavsiye ederim. Seneca eserlerinde sanki Stoacılığa Giriş101 dersi gibi anlatmış felsefi görüşlerini. Elbette Stoacılığa karşıt olan görüşleri de okumayı unutmamak gerekir.
Mutlu Yaşam Üzerine – Yaşamın Kısalığı ÜzerineSeneca · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202514,5bin okunma