Dedektif ile okur arasında adil bir düello sunan ve Honkaku türünü Japonya'da yeniden canlandıran kitap: Tokyo Zodiac Murders. Honkaku dediğimiz türü kısaca özetlemek gerekirse; dedektif ile neredeyse aynı şeyleri okuyup görüyoruz. Doğaüstü olaylara yer verilmiyor, tüm bilgiler okura eksiksiz sunuluyor, kurgu genelde harita ve görsellerle destekleniyor.
Gelelim kitaba... Bu kitapta olayı çözen iki kişi var: Anlatıcımız ve dedektifimiz. Burada fazla isim verip kafanızı karıştırmak istemem, keza kitap bunu fazlasıyla yapıyor. Direkt Burç Cinayetleri diyeceğim yani zodiac işte burç. Burç Cinayetleri, Japonya’nın 40 senedir çözülememiş en büyük, en korkunç gizemlerinden ve cinayet silsilelerinden biri. Üzerine kitaplar, teoriler yazılmış yani polis kayıtlarının bile halka açıldığı bir olaydan bahsediyoruz. Şimdi spoiler vermeden kitabın başını anlatacağım; zaten burası kitabın çok küçük bir kısmı, kitabı okumak isteyenler için verilen konu gibi yani.
Kitabın başında bizi Heikichi Umezawa adında bir adamın vasiyetnamesi karşılıyor. Yazdığı şeyler özetle şöyle: Kendisinin şeytani bir güç tarafından ele geçirildiğini söylüyor ve 6 kadının vücut parçalarından mükemmel Azoth'u yaratmak istediğini belirtiyor. Falcılığa, astrolojiye ve kadınlara aşırı ilgili olduğunu yazmış. Aynı evde yaşadığı tam 9 kadın var: 2 öz kızı, 3 üvey kızı, ikinci eşi, yengesi ve 2 yeğeni. Anneler ve en büyük üvey kız haricinde kalan 6 kız, Azoth için kurban seçilen kızlar. Yalnız bu öyle basit bir plan değil; hadi şunu öldür, kes tarzı bir şeyden bahsetmiyoruz.
Yazdığına göre astrolojide vücudun her bölümünün onu yöneten, koruyan ve güçlendiren kendi gezegeni varmış. Her kızın burcu farklı. 6 kızın burcuna göre baş, göğüs, karın, kalçalar, uyluklar ve bacaklar kesilmeliymiş.Yalnız bu kadarla da
Siçanlar insanlar haqqında düşüncələrim
Puan vermedi
İlk dəfə oxuyub pis olduğum əsər bu idi. Çox incə yazılmış və lenini steinbek bizə bir dost kimi ən yaxın personaj kimi göstərir və axırda önünə ölməsi ilə biz daha ağır zərbə alırıq. Əhsən Steynbek başqa steynbekin hansı kitabını oxuyun sizcə? Yada bu kitabı xoşladımsa seveceyimi düşündüyünüz kitablar var? Varsa zəhmət olmasa deyin yay tətilini maraqlı keçirim 
Con Steynbek
Con SteynbekReklam
Klasik müzik dünyası dışarıdan bakınca hep çok ciddi, kurallı ve belli bir kesime hitap eden bir alan gibi duruyor değil mi? Bu kitaptan sonra düşünceleriniz tamamen değişecek...
Riku Onda'nın ödüllü ve çok satan eseri Balarıları ve Uzaktaki Gök Gürültüsü, iki hafta süren Yoshigae Uluslararası Piyano Yarışması etrafında şekilleniyor.
Hikâye, dört yarışmacının iç dünyalarına ve müzikle kurdukları ilişkiye odaklanıyor. Ancak yarışmacılar, birbirini ezmeye çalışan rakipler yerine, birbirini tamamlayan aynalar olarak resmediliyor. Bu aynanın iki keskin yüzünü ise Masaru ve Jin temsil ediyor.
Masaru, teknik açıdan kusursuza yakın, akademinin ve jürilerin duymak istediği her şeyi sunan bir piyanist.️ Jin ise bunun tam tersi; hiçbir kalıba sığmayan, dinleyicilerini ya kendine hayran bırakan ya da rahatsız eden.
Bu iki uç arasında, annesinin ölümünün ardından müziği bırakan Aya, bu yarışmayla müziğe olan kayıp aşkını yeniden arar. Evli ve çocuklu Akashi ise müziğin yalnızca bir kariyer değil, hayatın kendisi olabileceğini hatırlatır bizlere.
Jin'in amacı yalnızca yarışmayı kazanmak değildir. Ölmeden önce hocası Hoffmann'a verdiği bir sözü yerine getirmeye çalışır:
"Müziği dışarı çıkar, dünyaya yay."
Yüzyıllardır konser salonlarının ve yüksek duvarların ardında kalan klasik müziği özgürleştirme fikri, hiç şüphesiz romanın en güçlü damarlarından biriydi.
Bununla birlikte kitap zaman zaman gereğinden uzun geldi bana. Ama yine de müziğin özgürlüğüne ve insanın kendi sesini bulma yolculuğuna dair anlattıkları, bu eksikliği büyük ölçüde unutturuyor.
Bir de kitabı okurken adını görmekten gurur duyduğum bir isim vardı: @fazilsay . Japon yazarın dünyaca ünlü piyanistimize yer vermesi harika bir detay olmuş.
Klasik müziği sevseniz de sevmeseniz de, sanatın insanı nasıl
Elif Şafak - Ustam ve Ben
Masal tadında bir eserdi ve verdiği tarih bilgileri kontrol ettiğimde çoğunun gerçek bilgi veya gerçeğe dayandırılmış güzel bir kurgu olduğunu gördüm bu da benim tarihî kurgu okurken en sevdiğim özelliklerden biridir yalnız yarısından sonra kitaba hacim yapsın diye konudan bağımsız küçük anektotlar eklenmiş ve bence eserin ahengini bozmuştur. Yani naçizane kitap normalde yarı hacminde olsa tam ayar olurdu diye düşünüyorum.
Mimar Sinan'ın mizaçları birbirinden farklı Nikola Davut , Dilsiz Yusuf ve Hintli filbaz Cihan isimli dört çırağı vardır. Bunlar birbirlerine haset etmesinler diye çalışmalarını birbirlerine göstermeleri ustaları tarafından yasaklanmıştır. İçlerinden Cihan bir gün dört erkek cesedi bulur. Çırak Cihan, sarayda gece duyduğu sesler üzerine girdiği bir odada öldürülmüş genç erkek cesetleri bulur ve bir duvar halısının arkasına saklanarak faillerden korunur ancak orada mahsur kalır. Bir gece bir ulak gelir ve koca Sinanı saraya çağırdıklarını söyler. Gittiği yerde aynı cesetlerle karşılaşan Sinan, içgüdüsel olarak kaldırdığı duvar halısının altında Cihan'ı bulur. Biraz sonra da Sultan Üçüncü Murat gelir. Babası Sarı Selim haremde ayağı kayarak ölmüştür. Bu cesetler de onun saltanatın bekâsı için öldürdüğü kardeşleridir. Sinan'dan daha önce babası için bir türbe yaptırmasını istemiştir ve şimdi de tüm bu cesetlerin de aynı yere gömüleceği bir türbe emri verir. Kaderin cilvesidir ki kendinin 19 oğlu da yine saltanat bekası uğruna yay kirişiyle boğdurulup aynı türbeye defnedileceklerdir.
Cihanın amcası üvey babasıdır. Annesini hamileyken dövüp hastalanıp ölmesine neden olur. Sıra Cihan'dadır ve 12 yaşındaki Cihan canını kurtarıp Çota isimli beyaz bir fille gemiyle İstanbul'a gelir. Aslında filin bakıcısı başka biridir ancak onu İstanbul'a getiren kaptan
Kitabı bugün şehirler arası bir yolculuk sırasında okudum. Bundan daha güzel bir yol arkadaşı olamazdı… Gerçekten şahane bir eser. Kitaptaki anlatı yalnızca bir tarih öncesi yolculuk değil, aynı zamanda insanın bilinçaltındaki atavik korkuların ve evrimsel hafızanın edebi bir yansıması gibi. London, bireyin rüyalarında beliren ırksal anılar fikrini merkeze alarak, modern insanın bilinçaltında hâlâ devinip duran ilkel korkuları ve içgüdüleri romanın dokusuna işlemiş. Bunu da tabii ki her zamanki usta yazıcılığı ile yapmış… Freud’un rüya kuramı ile Darwin’in evrim teorisinin kesiştiği bir çizgide ilerliyor anlatı.
Romanın anlatıcısı, düşlerinde Pleyistosen çağında yani Buz Devri’nde yaşayan yarı-insan bir varlığın hayatını görüyor ve onun hayatını kendisi yaşıyor gibi hissediyor. Bu düşler, yalnızca fantastik bir kurgu değil, aynı zamanda insanın evrimsel geçmişinin bilinçaltında bıraktığı izlerin edebi bir yorumu olarak çıkıyor karşımıza. London burada, atavizm kavramını edebiyata taşıyor. Atavizmi, bir canlıda türün uzak geçmişinde bulunan ama zamanla kaybolmuş bir özelliğin yeniden ortaya çıkması durumu şeklinde düşünebiliriz. Bireyin rüyalarında ortaya çıkan korkular, aslında türün tarihsel deneyimlerinin, yani genetik hafızasının bir yankısı niteliğinde… Yılanlardan duyulan irrasyonel korku, yüksekten düşme hissi, vahşi hayvanların kükremesi karşısında duyulan dehşet vesaire, bunların tümü, insanın evrimsel hafızasının kalıntıları olarak çıkıyor karşımıza. Yani kitapta öyle zikrediliyor. İnanıp inanmamak konusunda hürüz tabii ki. :) Konu ve verdiği mesajlar itibariyle bugün bile gayet orijinal ve yaratıcı bir eser… Biraz da olay örgüsüne değinelim.
Okumamış olanlar için sürprizleri bozabilir. Bir spoiler uyarısı atalım tam da şuraya:
SPOILER!
.
.
Romanın
Son aldığım kitablar heç də yay oxunacaq kitablar deyil. Yaxşı ki, PDF olaraq seçdiklərim yay oxuyub bitiriləsi kitablardı da nəfəs ala bilirəm
Kitaba gələrsək, güzeldi. Oxumalı kitabdı. Yazarın yazım dilini qismən bəyəndim.
Reklam
Reklam