Angela Nanetti

Angela Nanetti

8.7/10
23 Kişi
·
56
Okunma
·
4
Beğeni
·
1.178
Gösterim
Adı:
Angela Nanetti
Unvan:
İtalyan Yazar
Doğum:
İtalya, 1942
1942’de İtalya’nın kuzeyinde, Bolonya’ya bağlı Budrio’da doğan Angela Nanetti, Bolonya Üniversitesi Ortaçağ Tarihi Bölümü’nü bitirdi, İtalyanca öğretmenliği yaptı. 1995’te öğretmenliği bırakıp kendini yazmaya adayan Nanetti, 2003’te Il Mondo dell’infanzia (Çocukluk Dünyası) adlı kitabıyla Hans Christian Andersen Ödülü’nü kazandı. Le memorie di Adalberto (Adalberto’nun Anıları), Cambio di stagione (Mevsim Değişikliği) ve Angeli (Melekler), özellikle çocuk ve gençlik kitaplarıyla tanınan yazarın çeşitli dillere çevrilmiş eserlerinden bazıları. Yaklaşık yirmi dile çevrilen ve Günışığı Kitaplığı tarafından yayımlanan Dedem Bir Kiraz Ağacı (Mio nonno era un ciliegio, 1998) adlı çocuk romanı, 2002 Alman Gençlik Edebiyatı Ödülü’ne aday gösterildi, 2006 Chronos Ödülü’nü kazandı. Son kitabı La compagnia della pioggia (Yağmur Topluluğu, 2009) olan yazar, İtalya’nın Adriyatik kıyısında, Pescara’da yaşıyor. -
Kendini iyi hissetmiyor musun dede? diye sordum.
Çok iyiyim, ama buramda bir diken var, diye cevap verdi;kalbini işaret ediyordu.
Yıldızlar beni görüyor, diye düşündü. Kendini yalnız hissettiği gecelerde hep bu cümleyi tekrarlardı. ''Yıldızlar gökyüzünün gözleridir,'' derdi Myriam da. ''Ay ağzı; Güneş de başındaki tacı.''
Uzun uzun düşündükten sonra, dedemin dediği gibi, birileri seni sevdikçe ölünmeyeceğine ikna olmuştum. Ölen insanı göremeyeceğimize göre, başka bir şeye dönüşüyor demekti. Ve eğer bir dönüşüm söz konusuysa, eskiden çok hoşuna giden bir şeyi seçiyordu. Öyleyse, anneannem kesinlikle bir kaz olmuştu.
Angela Nanetti
Sayfa 67 - Günışığı Kitaplığı
Bense, uzun uzun düşündükten sonra, dedemin dediği gibi, birileri seni sevdikçe ölünmeyeceğine ikna olmuştum.
Arno ormandaki adamı düşündüğünde, içinde, hayal gücünü harekete geçiren, yüzlerce soru uyandıran bir merak kıpırdanmaya başladı. Bu gizemli yabancı kimdi? Neden o kulübeye sığınmıştı?

Hayal gücü oradan oraya sıçradıkça, merak umudu besliyor ve yabancı adamın görmediği yüzü babasının bildik yüzüyle yer değiştiriyordu. Ya gelen babasıysa..? Ya onlara sürpriz yapmak için saklanıyorsa..? Belki de yardıma gereksinimi vardı? Belki de Arno’nun yardımına!
Yıldızlar kimsenin malı değildir, herkesindir. Yeter ki gökyüzünde doğduklarında gör, o zaman dileğin gerçekleşir.
Tonino köyde yaşayan dedesine ninesine düşkün bir çocuktur onların köydeki sevgi dolu yaşamı'nı anlatan harika bir roman İtalyan edebiyatının güçlü yazarlarından hans christian andersen ödülü olan angela nanetti çok güzel çocuk diliyle yazmış bence herkes bu romanı alıp okumalı.
Bu kitabı 9 - 10 yaşlarımın okumaya aç vakitlerinden hatırlıyorum. Daha zamanı var, demişti öğretmen olan yengem. Seneler sonra e-pub versiyonu üzerinden bir çırpıda okudum. Güldüm, ağladım, sevdim, çok sevdim.
Bir söz okumuştum. "Yeşerdi içimde bir kiraz ağacı. Ondan reçel yapar mısın anne?" diye, bir söz. Araştırmam sonucu sözün bu kitapta yazılı olduğunu bulmuştum. Sonra kesinlikle okumalıyım dedim. Kitap baskısı bulamadım mı yoksa başka bir şey mi oldu bilmiyorum ama okuyamadım. Bugün sabaha karşı okudum ve şu an bitirdim. Biraz aksilik oldu geç bitti ama sizi müthiş bir kitap ile tanıştırmaya geldim.

İsminden anlaşılacağı üzere bir çocuk kitabı. Lâkin hemen belirteyim. Söylediğim söz bu kitapta yer almıyormuş.. Kitabımız 2002 ve 2006 yıllarında ödül almış. Dilerseniz artık konuya giriş yapıp incelemeye başlayım.

Kitabımızın bana göre iki kahramanı var. Birisi 4 yaşındaki Antonietta, diğeri ise Antonietta'nin annesinin babası olan dedesi Ottaviano.

Antonietta 4 yaşında, biraz inatçı ve anneannesi ile Ottaviano dedesini, babaannesi ve dedesinden daha çok seviyor. Öyle ki bütün gününü anneannesigilde geçirse ses etmez lâkin diğer dedesi okula dahi götürecek olsa homurdanan birisi. Anneannesi (Linda) ve dedesi Ottaviano'nun, Alfonsina isminde bir kazları ve Felice adında bir kiraz ağaçları var. Ottaviano dede, bu ağacı Antonietta'nın annesi Felicitâ doğduğu zaman dikmiş. Bir süre sonra Linda nine rahatsızlanıp ölünce, Ottaviano dedenin varı yoğu Alfonsina (kaz) olur. Antonietta, Alfonsina'nın, Linda ninesi olduğunu düşünmeye başlar. Öyle ki dedesi Ottaviano onu yanından hiç ayırmaz. Şehire gelirken bile yanında getirir. Ama Alfonsina öyle zeki bir kaz kiii...

Bir süre sonra Ottaviano dede, belediyenin yol çalışması yüzünden arazisini istediğini bildiren bir kağıt alır. Öylesine sinirlenir ki.. Bunu şu sözler ile ifade eder: "Göğsüme bir diken batıyor." Bu durumu öğrenen Felicitâ, babasının bu durumu fazla taktığını düşünür. Lâkin Ottaviano dede, bunu tınmaz. Hatta bir gün sırf Felice (Kiraz Ağacı) yeni açtığı pembe çiçeklerinin dökülmemesi için geceden sabaha kadar bir ateş yakar Felice'in altında ve Alfonsina (kaz) ile bekler. Ertesi gün hastanelik olur ve ağır bronşit olduğu söylenir. Daha sonra iyice deliren Ottaviano dede, akıl hastanesine kapatılır. Şüphesiz bundan en çok Antonietta etkilenir.

Ottaviano dede öldükten sonra, Antonietta ve annesi Felicitâ, köydeki eve taşınırlar. Zaten Antonietta'nın anne ve babasının arası açıktır. Bir sabah kahvaltı ederlerken greyderlerin Felice'yi sökmeye yeltendiklerini gören Antonietta deliye döner ve ağacı kestirmemek için ağaca tırmanır bütün gece en üst dalında oturur. Kimse onu indiremez. Belediye başkanı vs gelir ve kiraz ağacının kesilmemesini bir yazılı anlaşma ile alan Antonietta ağaçtan iner. Bu olaydan sonra annesi ve babasının arası düzelen Antonietta, nihayet mutlu olmaya başlamıştır. Artık köy hayatı yaşamaya başlarlar..
Bu kısa özet ardından gelelim imcelememe.
4 yaşındaki bir çocuğun, çok sevdiği insanlardan birisi ile vedalaşması beni derinden etkiledi. Öyle ki bazen oturup Antonietta ile beraber ağladım. Sizi her daim koruyan, görmezden gelmeyen, sizinle çocuk olan, ağaçlara tırmanan, palyaço tarzı kılıklara giren bir insanı kaybetmek heleki 4-6 yaş aralığında.. Ne kadar acıdır, bilirsiniz.. Ama Antonietta bunun üstesinden geliyor. Çünkü anneannesinin kaza, dedesinin ise kiraz ağacına dönüştüğünü ve onunla arada konuştuklarını düşünüyor. Bir çocuk nasıl bir taraftan bu kadar hırçın, inatçı olurken bir taraftan o kadar kırılgan ve uysal olabiliyor, anlamış değilim inanın..

Bu kitaptan şunu öğrendim ki; sevdiğiniz şeyler uğruna, canınıza bile sebep olacak şekilde savaşmazsanız, onları mutlaka kaybedersiniz.

Okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum ve keyifli okumalar diliyorum..
Guzel, simsicak hikayesi olan cocuk kitaplarindan birisi " Dedem Bir Kiraz Agaci" cocuklarina sevgiyi en derin sekliyle ogretmek isteyen ailelere kitapliklarinda yer vermelerini oneririm.
Bu kitabı çoook sevdim ve beğendim. Bu kitapta toninonun ne yaşadığı anlatılır. Bu kitabı okurken çok duygulanma bilirsiniz.Bu kitabı öneririm.

Yazarın biyografisi

Adı:
Angela Nanetti
Unvan:
İtalyan Yazar
Doğum:
İtalya, 1942
1942’de İtalya’nın kuzeyinde, Bolonya’ya bağlı Budrio’da doğan Angela Nanetti, Bolonya Üniversitesi Ortaçağ Tarihi Bölümü’nü bitirdi, İtalyanca öğretmenliği yaptı. 1995’te öğretmenliği bırakıp kendini yazmaya adayan Nanetti, 2003’te Il Mondo dell’infanzia (Çocukluk Dünyası) adlı kitabıyla Hans Christian Andersen Ödülü’nü kazandı. Le memorie di Adalberto (Adalberto’nun Anıları), Cambio di stagione (Mevsim Değişikliği) ve Angeli (Melekler), özellikle çocuk ve gençlik kitaplarıyla tanınan yazarın çeşitli dillere çevrilmiş eserlerinden bazıları. Yaklaşık yirmi dile çevrilen ve Günışığı Kitaplığı tarafından yayımlanan Dedem Bir Kiraz Ağacı (Mio nonno era un ciliegio, 1998) adlı çocuk romanı, 2002 Alman Gençlik Edebiyatı Ödülü’ne aday gösterildi, 2006 Chronos Ödülü’nü kazandı. Son kitabı La compagnia della pioggia (Yağmur Topluluğu, 2009) olan yazar, İtalya’nın Adriyatik kıyısında, Pescara’da yaşıyor. -

Yazar istatistikleri

  • 4 okur beğendi.
  • 56 okur okudu.
  • 1 okur okuyor.
  • 39 okur okuyacak.