Arthur Rimbaud Yorumları ve İncelemeleri
Arthur Rimbaud yorumları ve incelemelerini, Arthur Rimbaud kitabı hakkındaki okur görüşlerini , Arthur Rimbaud puanlarını 1000Kitap'ta bulabilirsiniz.Farklı bir okuma deneyimiAlıntı
Bu kitabın herkese hitap ettiğini düşünmüyorum. Özellikle Fransızca olarak okumayı düşünenlerin neredeyse anadil seviyesinde bir dil bilgisine sahip olması gerektiğini düşünüyorum. Çünkü metin klasik bir mantık yapısını takip etmiyor; belirgin bir mantık zinciri yok ve cümleler çoğu zaman parçalı. Bana göre bu durum tamamen bilinçli, yazarın özellikle kurduğu bir kaos.
Türkçe çevirisini okurken bile zaman zaman anlamakta zorlandım. Açıkçası çoğu yerde “tam olarak ne anlatıyor?” diye düşündüğüm oldu. Ama buna rağmen bazı cümleler gerçekten çok güçlü geliyor. Tam olarak açıklayamıyorsun ama bir şekilde etkiliyor.
Benim için bu kitap, anlamaktan çok hissetmekle ilgiliydi. Herkese önermem ama farklı bir şey denemek isteyenler için kesinlikle ilginç bir deneyim.
Nerden başlasam.
Yazar hakkında bir şey bilmeden ilk satırları okuduğumda aklımda çok netti söyleyeceklerim.
Bilgi sahibi olunca kitabı salt ele almak zorlaşıyor benim için.
Yayınevinden şikayetçi yorumlar ve incelemelere denk gelince yazarın hayatını araştırdım, yayınevlerini karşılaştırdım.
Enteresan bir üslup farkına denk geldim.
Belirli yönleri öne çıkarıp, baskılama tarzları efsane gerçekten. Tarafsız bir yorum, basım yok gibii bir şey.
Bunları bir kenara bırakıp kitaba gelince:
Sancılı bir ruhun devinimlerinden doğan satırlar bunlar.
Her ruh sancı çeker dünyaya bağlılığı, katettiği yol kadar.
Yazarın çetrefilli, dolambaçlı bir hayatı olmasından ötürü bunu burda çok daha baskın görüyoruz.
Debelenmeyi hissetmemek imkansız burda, uçurumun dibinde sallanışını görür gibi oldum.
Acısını böyle ustaca kaleme alabilen, dile dökebilen insana her zaman saygı duymuşumdur. Daha çok lal eder keder..
Ve nasıl anlatacağını bilmediğini söylüyor üstelik. Kendisi memnun değil. Anlattığı kadar anlatamadığı derinlikte sözler olduğunu düşündürüyor..
Kıvranmalar, arayışlar, yakarışlar, dualar.. insana ait duygular kısaca. Bunlar yazarıyla beraber okuyucusunu da sürüklüyor adeta.
İnsanın her zaman bir anlam arayışı olmuş. Her zaman bir iman arayışı, boşluğu da olagelmiş. Bunun sancısını görüyoruz capcanlı şekilde.
Aradığını buldu mu bilinmez.
"Aramakla bulunmaz,
ama bulanlar arayanlardır."
Sözleri hep bir arayış içre..
Reklam
Rimbaud ve Verlaine aşkına..
"Sevgili bu, ne acı çeken, ne de çektiren. Sevgili." [s.32]
Bakın, yorum kısmındaki fotoğrafta gördüğünüz kişiler birbirinin amca oğlu değiller! Onlar, şeytani bir tutkuyla birbirine aşık iki büyük şair; 
Arthur Rimbaud ve 
Paul Verlaine! Birbirlerine duydukları aşkın getirdiği esaretin ve ödenen bedellerin yanında bu büyük aşka rağmen birbirini madden ve manen yaralayan iki adam. Ve bu aşktan belkide en çok zarar gören Verlaine'nin eşi Mathilda. Rimbaud, şiirdeki geleneği, biçimi kökten değiştiren serseri bir şairken; Verlaine, Fransız şiirinin önde gelen radikal şairlerinden birisidir. Bir gün Rimbaud'un şiirlerini okuma şerefine eren Verlaine, onu evinde ağırlamak ister. Böylece Rimbaud ile Verlaine arasında ki tutkulu aşk başlar. Ancak aralarındaki yaş farkı dolayısıyla bazı aykırılıklar yaşamışlardır. Dönemin ve toplumun ahlâk kuralları bakımından oldukça zor şartlar altında yaşayan, aşkı pahasına göç eden bu iki adamın hikayesini konu alan; Leonardo DiCaprio (Arthur Rimbaud) ve David Thewlis'in (Paul Verlaine) canlandırdığı "Total Eclipse" adlı biyografik filmi izlemenizi öneririm. (Leonardo DiCaprio'nun büyük bir hayranı olarak oyunculuğunu bir daha takdir ettim)
İlluminations ve Cehennemde Bir Mevsim ile dünya edebiyatında yerini alan Rimbaud bir daha şiir yazmamıştır. Ona göre şair, bilinmeyeni gören ve anlayan kâhin olmalıydı. Şiirleri kurallara aykırı ve düz yazı biçiminde, işlediği konular ise insanın yüreğinden sökülüp alınmış ve yazıya dökülmüş gibi.
"On iki yaşımda beni kapadıkları bir tavanarasında dünyayı tanıdım; kafamda canlandırdım insanlık güldürüsünü. Tarihi belledim bir şarap mahzeninde. Bir kuzey kentinin gece şenliklerinde eski ressamların bütün kadınlarıyla karşılaştım. Bana eski çağ
Arthur Rimbaud ve Paul Verlaine! Birbirlerine duydukları aşkın getirdiği esaretin ve ödenen bedellerin yanında bu büyük aşka rağmen birbirini madden ve manen yaralayan iki adam. Ve bu aşktan belkide en çok zarar gören Verlaine'nin eşi Mathilda. Rimbaud, şiirdeki geleneği, biçimi kökten değiştiren serseri bir şairken; Verlaine, Fransız şiirinin önde gelen radikal şairlerinden birisidir. Bir gün Rimbaud'un şiirlerini okuma şerefine eren Verlaine, onu evinde ağırlamak ister. Böylece Rimbaud ile Verlaine arasında ki tutkulu aşk başlar. Ancak aralarındaki yaş farkı dolayısıyla bazı aykırılıklar yaşamışlardır. Dönemin ve toplumun ahlâk kuralları bakımından oldukça zor şartlar altında yaşayan, aşkı pahasına göç eden bu iki adamın hikayesini konu alan; Leonardo DiCaprio (Arthur Rimbaud) ve David Thewlis'in (Paul Verlaine) canlandırdığı "Total Eclipse" adlı biyografik filmi izlemenizi öneririm. (Leonardo DiCaprio'nun büyük bir hayranı olarak oyunculuğunu bir daha takdir ettim)
İlluminations ve Cehennemde Bir Mevsim ile dünya edebiyatında yerini alan Rimbaud bir daha şiir yazmamıştır. Ona göre şair, bilinmeyeni gören ve anlayan kâhin olmalıydı. Şiirleri kurallara aykırı ve düz yazı biçiminde, işlediği konular ise insanın yüreğinden sökülüp alınmış ve yazıya dökülmüş gibi.
"On iki yaşımda beni kapadıkları bir tavanarasında dünyayı tanıdım; kafamda canlandırdım insanlık güldürüsünü. Tarihi belledim bir şarap mahzeninde. Bir kuzey kentinin gece şenliklerinde eski ressamların bütün kadınlarıyla karşılaştım. Bana eski çağ
(...) Ben bir başkasıdır. Kendini keman olarak duyumsayan oduna yazık!
Hiç bilmedikleri konularda tartışan bilinçsiz insanları küçümsüyorum!(...)
(Kahin'in Mektubu-1871)
Rimbaud'un, Georges Izambard'a 13 Mayıs 1871'de yazdığı mektupta geçen bu başlangıç cümlesi (Ben bir başkasıdır)Rimbaud'u sanat içerisinden baktığında bireyin Ben'inin bir tek kendine ait olan Ben'inden oluşmadığını, etkileşimde olduğu nesne ve canlılardan duyumsadıkları ile birlikte gelişerek, bir başka Ben oluşturduğu görüşüdür ve bu görüşteki oluşan yeni Ben, yine kendisi olan Ben'den başkası değildir. Rimbaud kendi gerçekliğinde, kendinden içeri bir ben oluşturur ve bu Ben'iyle yenileşmeyi, sürekliliği, değişmeyen tek şeyin değişimin kendisi olduğunu, bireyin de bu değişimi kendinde fark ederek yepyeni ve sürekli gelişen bir Ben'in farkındalığıyla yine yepyeni anlam alanları açılacağını savunur. Yazdığı mektupta da bunu Kahin olmakla savunur. Yeni anlamları metinlerde ya da sözcüklerde aramaz Rimbaud. Ona göre yeni anlamlar ve yeninin kendisi yaşamın içerisindedir. Bu yüzden insanın kendindeki duyuların zorlanmasını savunur. Yeni anlamlar bu sayede duyumsanacaktır. Böylelikle Ben'in bir başkası haline gelebilmesi mümkün olacaktır.
Rimbaud'un mektuplarında yazdığı bu ve benzeri söylemler, bir Tanrısallık konusu ortaya çıkarıyor. Rimbaud; duyuların zorlanıp anlamları zenginleştirerek, yeni anlamlar ortaya çıkararak kendini bir başka Ben'in yerinde duyumsadığında, tanrısal bir güçle kendindeki bu yenileşme hareketinin, kendi kendisinin tanrısı haline bürüdüğünü gösteriyor. Mektuplarında bunu görmeyenler için, duyumsamayanlar için ise budalalar olarak bahsediyor. Çünkü onlar, kendilerini yazar ilan ederler, yazdıklarını kendilerine mal ederler diyor. Ona göre bu mal ediş budalacadır çünkü nesnelerle
Genç yaşta dünya şiirini etkileyen adam Arthur Rimbaud!
Dünya edebiyatına damga vuran isimlerden biri Rimbaud. Bu efsane adam çocuk yaşta şiiri bırakmasına rağmen edebiyata olan etkisi büyüktür. Rimbaud'un şiir çizgisini birçok ulusların şiirinde görebilirsiniz. Şiirlerinde ki en önemli yönü betimsel (tasvirci) şiire karşı koymasıdır. Yani ölçülü düzyazı. Rimbaud'nun ayaklanması, bir bakıma şiirde düzyazının ilkelerini atmak şeklinde de özetlenebilir. Bunu düzyazı da söyleyebileceğimizi, şiirde söylememek şeklinde de tanımlayabiliriz. Rimbaud ilk şiirlerinde düzyazının ilkelerini bol bol kullanmıştır. Rimbaud eski şiire karşı koyarken öne sürdüğü ilkelerin başında usa karşı çıkmak gelir. O buna "us dağınıklığı" diyor. Söz Simyası adlı şiirinde bu deneyi anlatır. Yeni bir şiir terimi ortaya atar:
"Sesli harflerin rengini buldum! A kara, E ak, I kırmızı, O mavi, U yeşil."
Rimbaud eski şiire karşı gösterdiği bu ayaklanmayı, hayatında da göstermiş; aile, vatan, ahlak, toplum, din bağlarını yadsımıştır.
Rimbaud'un bilinen iki büyük başyapıtı vardır. Ve ikisinde bu kitapta yer almıştır. Biri Illuminations (renkli gravürler) diğeri ise Une Saison en Enfer. (Cehennemde bir mevsim) Bu iki kitaptaki şiirler mensup şiirlerdir.
Kısaca şiirlerden bahsedecek olursak;
Cehennemde Bir Mevsim'de Rimbaud yaban bir adam oluşunun nedenlerini çizdiği herkesçe kabul edilmiş gibidir. Bütün kitap boyunca kendini anlatmaya çalışır. Hatta ve hatta yazdığı bir mektupta bütün bir hayatının bu kitaba bağlı olduğunu söyler. Bu kitabı yazdığı sıralar 18 yaşındadır ve her türlü toplum düzenine baş kaldırmış asi bir delikanlıdır. Usunun karmaşıklığını bu kitaba fazlasıyla yansıtır ve daha sonra bunu bir yöntem olarak da benimser. Lanetlenmiş şair deyimi bu kitaptan Rimbaud'a özgü çıkar. Ona delikanlı şeytan diyenler de varmış.
"Güzelliği dizlerime
llluminations1000Kitap
Puan vermedi·55 syf.·
2022 5. kitabı
Can Alkor, özenli dili ve mükemmeliyetçi tutumuyla Illuminations'u Türkçeye çevirdi Arthur Rimbaud (1854-1891): On altı yaşında başlayan şairlik hayatı sadece beş yıl sürdü. Ancak bu süre içinde yüzlerce yıllık geleneksel şiir dilini, yapısını, söylemini ve imge düzenini kökten değiştirdi. Ona göre şair duyuların düzenini bilinçle sonsuzca bozan ve bu yolla başkaları için bilinmez olanları gören bir kâhindi. Cehennemde Bir Mevsim ve Illuminations ile dünya edebiyatında şiirin zirvesine yerleşen Rimbaud 1875'den sonra şiir yazmadı. Güzel okumalar dilerim.
Reklam
Reklam