Afşın Efkarlıoğlu

Göğsümde Mahşer yazarı
Yazar
9.7/10
3 Kişi
14
Okunma
5
Beğeni
3.732
Görüntülenme

Afşın Efkarlıoğlu İletileri

Afşın Efkarlıoğlu iletilerini, Afşın Efkarlıoğlu okur görüşlerini 1000Kitap'ta bulabilirsiniz.
Bahara bir ümidi kalmamış, şehit adı İster misin doğrulup o kışları anlatsın. Benim de söyleyecek hiç bir sözüm kalmadı. Bir şehit babasının bakışları anlatsın. Afşın Efkarlıoğlu
Elçibey’e Sözdür
“Bu yolda son sözü zaman diyecek Zaman da sözünü yaman diyecek” Ağlarım ki bey gitmiş ardından gitmemişim Türk kanatlı Tabutu göklere itmemişim Kim der ki bu ölümle özümde yitmemişim Yiten benim giden bey bu böylece biline Ağlasın dağlar taşlar Türk'ün istikbaline Kırk yanlışta bir doğru eylediğim işimdi Hesabına bilenen tırnağımdı dişimdi Yemin olsun o benim aksakallı kişimdi Bilgemden ayrı düştüm silinen şanlı çinim Farzet Gence'yim şimdi, şimdi farzet Laçin'im Her kalıba girenler ya sudur ya alçıdır Heykel olabilmekse belki taşa ölçüdür Sen elmas bir mektuptun ondan adın Elçidir Azatlığa şahika naraların misaldir Bu ölüm burda firkat Tanrıdağ da visaldir Türk şerefli bir ırktır, hem dilde heyecandır Türkçü Türk'ü yaşayan Türk'e feda bir candır Senin büyük mirasın vahid Azerbaycan'dır Senin buyurdukların binamızın harcıdır Vasiyetin bizlerin boynumuzun borcudur Bu Toprak hainlerden yadlarından utansın Bu Irk sana değmeyen tadlarından utansın ‘Demir’ gibi Öztürkçe adlarından utansın
Şiir
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yüreğim ihtilal korkutur seni İstiklal Caddesi olup susamak Sensiz günlerimin esmerliğine Gözlerimin donuk çilesinden bak Korkma şu gönlümün ateşi sönmez Sönse bu şafakta yüzen al sancak Korkma ki bu kadar sen sevilirsin Korkma ben severim bu kadar ancak Çatma sen çehreni naz etsen bile Gülüşün bir hançer bir deli mızrak Gel saplan kalbime çıkma bir daha Orda senden başka ne buldunsa yak Ben ezelden beri hür yaşıyorum Sensizken hürriyet bahçesi çorak Okuman dinlemen duyman gerekmez Anlamak istersen gözlerime bak. Afşın Efkarlıoğlu
Bardaklar büyüdü ve ben de çayı bıraktım Ne huzur iskan ettim ne kaldı dem meskeni Viradır... limanlara uğramayı bıraktım Terk edilmiş rüzgârlar dolduruyor yelkeni Ben bir ülküyü sevdim bebeğim bir de seni Seni görse çökecek kapına Kusva olup Üç bin yıllık göçebe genlerim ferden mahrum Bu yaşta utanmadan hem rezil rüsva olup Adetim değil fakat sır vermek, söylüyorum Seninle yoldan çıktı, dünya, şaştı ekseni Ben bir ülküyü sevdim bebeğim bir de seni Cürmüyle gurur duyan taammüden mücrimim Kendimi ihbar ettim sana daha demincek Dört kapı kırk makamın dışında yedi iklim Gür nehirler doğuran yamaçlardan gelecek Bir ses bir koku gibi bekliyorum gelmeni Ben bir ülküyü sevdim bebeğim bir de seni Hurufata aldırma tek mevzi yek sipersin Zaman akıp gidiyor al kiremit damlardan Kim var ki senden başka görüp kalbim ürpersin Kim kaldı benden başka o eski adamlardan Sen Baykal'dan Budin'e üç bin yıllık en yeni Ben bir ülküyü sevdim bebeğim bir de seni. Afşın Efkarlıoğlu
Ah bu tütün bozgununda akciğer ruhlarımız Umur görmüş bir hüzünle yaslandım Dil ucunda bir çift satır gibisin Unutulmuş bir şiiri yeniden Yazdığımı hatırlatır gibisin. Estikçe kaynayan, kaynayıp esen Akşamın nihâî sularında sen Birazcık esinti biraz da çimen Muhakkak bir hayli ıtır gibisin.. Afşın Efkarlıoğlu
Şiir
Arapça'da gurbet garipten gelir Türkçede garip gurbete gider. Afşın Efkarlıoğlu