Çin’in 80’lerin başından itibaren dünyada hatırı sayılır bir ekonomik güç olarak ortaya çıkmasının sebeplerinden biri de âdeta bir “iç koloni” vazifesi gören Doğu Türkistan’ın yer altı ve yer üstü kaynaklarını sınırsız bir şekilde kendi sanayisine aktarmasıdır. Petrol, uranyum ve pamuk bu kaynakların başında gelmektedir. Bölgeden önemli miktarlarda yüksek kaliteli yün ihracatının gerçekleştirilmesi ise Doğu Türkistan’ın bir zamanlar çok ünlü olan halıcılık endüstrisine büyük zarar vermektedir. Sonuç olarak, doğal kaynakları Çin’in diğer gelişmiş bölgelerine transfer edilen Doğu Türkistan ekonomisi kendi kendine yetememekte ve merkezî hükûmetten devlet yardımı almak zorunda kalmaktadır.