17. yüzyılın sonlarında İskandinav ülkelerinde Türkler hakkında pek de iyi düşünceler mevcut değildi. Örneğin 1693 yılında ikinci kez Fince olarak basılan ve İsveç-Finlandiya Kralı olan XI. Charles tarafından imzalanmış olan "Kilise El Kitabı" nın bir bölümünde şöyle bir başlık bulunmaktaydı: "Hristiyanlığın ezeli düşmanı Türklere karşı dua". Duada şu ifadeler yer almaktaydı: "Ey Isa sana ve senin mukaddes kilisene düşman olanların niyet ve teşebbüslerini sonuçsuz bırakmak için, yüksek huzurunda eğilerek yalvarırız. Özellikle senin adına savaşanların baş düşmanı, bitip tükenmez kuvvete sahip Türklerin gurur ve azametini yıkıp mahvetmeni niyaz eyleriz. Onların ok ve yaylarını kır, amaç ve niyetlerini akim kıl'. Aradan on altı yıl geçtikten sonra, henüz Fin kiliselerinde bu dua okunmaya devam ederken İsveç-Finlandiya Kralı olan XII. Charles (Demirbaş Şarl), Osmanlı'ya sığınmak zorunda kalmıştı.