Diktatörlüklerin zaafları arasında aşağıdakiler bulunmaktadır:
1. Sistemin işlemesi için gerekli olan çok sayıda kişi, grup ve kurumların sınırlandırılması veya geri çekilmesi.
2. Rejimin geçmişte uyguladığı politikaların etkileri ve ihtiyaçları,
rejimin bugün çelişkili politikalar benimseme ve uygulama imkanını oldukça sınırlandıracaktır.
3. Sistem işleyiş bakımından rutin ve yeni durumlara hızla adapte
olma konusunda daha az yetenekli hale gelebilir.
4. Mevcut görevler için tahsis edilmiş olan personel ve kaynakların
yeni ihtiyaçlara tahsisi kolay olmayacaktır.
5. Yöneticilerinden memnun olmayan astlar diktatörlüklere doğru
ve yeterli bilgi vermeyerek diktatörlerin karar sürecini aksatabilirler.
6. Sistemin ideolojisi aşınabilir, efsane ve sembolleri sürdürüle-
mez hale gelebilir.
7. Kişilerin gerçeği algılayışlarını etkileyen güçlü bir ideoloji varsa, bu ideolojiye katı şekilde bağlılık gerçek hayattaki durumlara
ve ihtiyaçlara duyarsızlaşmayı beraberinde getirebilir.
8. Bürokrasinin etkinliğini, kapasitesini, aşırı kontrollerini ve düzenlemelerini zayıflatmak sistemin politikalarını ve işleyişini etkisiz hale getirebilir.
9. İç kurumsal çatışmalar ve kişisel rekabetler ve düşmanlıklar da
diktatörlüğün işleyişine zarar verebilir, hatta aksatabilir.
10. Entelektüeller ve öğrenciler ortaya çıkan koşullardan, kısıtlamalardan, doktrincilikten ve baskıdan rahatsız olabilirler.
11. Kamuoyu zamanla rejime karşı duyarsız, kuşkucu, ve hatta düşman hale gelebilir.
12. Dinsel, sınıfsal, kültürel ve ulusal farklılıklar keskinleşebilir.
13. Diktatörlüğün güç hiyerarşisi her zaman bir ölçüde istikrarsızdır, bu durum bazen aşırı düzeye ulaşabilir. Bireyler hiyerarşik sıralamada hep aynı konumda kalmazlar, yükselir veya konumları geriletilebilir veya görevlerinden alınarak