Geç Pleistosen ve Erken Holosen insan dişleri, diş aşınması ve diş çürüklerinde (derin oyuklar) belirgin bir artışı gösterir. Bunların ilki, olasılıkla taş tohum öğütme aletlerinden kopan çakıl/kum parçalarının yiyeceklere karışmasının artmasıyla ilgilidir. İkincisi, artan karbonhidrat tüketiminden kaynaklanmış olabilir.