Marcel Schwob

Marcel Schwob

Yazar
9.0/10
5 Kişi
·
20
Okunma
·
4
Beğeni
·
460
Gösterim
Adı:
Marcel Schwob
Tam adı:
Mayer André Marcel Schwob
Unvan:
Fransız Yazar
Doğum:
Chaville, Fransa, 23 Ağustos 1867
Ölüm:
Paris, Fransa, 26 Şubat 1905
Marcel Schwob 1867 yılında Fransa’nın Ile-de-France bölgesinde, Chaville’de doğar. Çocukluğu Nantes’da geçer. Ailenin erkekleri ya hahamdır ya tıp doktoru. Onun için, çok iyi bir öğrenimin ardından 1882’de Paris’te Collège Sainte-Barbe’a girer. Almanca, İngilizce ve klasik dilleri daha önce öğrenmiştir. Burada okumalarını derinleştirir. Apuleius’a, Petronius’a, Hugo’ya ve Poe’ya hayrandır. Bunlar ileride yazarlığı belirleyecek adlardır bir bakıma. Sainte-Barbe’ın ardından Lycée Louis-le-Grande’a kaydolur. Léon Daudet, Paul Claudel sınıf arkadaşıdır... Kendini bütünüyle edebiyata vermek peşindedir. Yepyeni bir Faustus, yepyeni bir Prometeus yazma düşleri kurar... Villon ve çağdaşlarıyla ilgilenir... Onların dillerini didik didik inceler. Şiir yazmaya başlar. Sanskritçe öğrenir...

Schwob yazarlık mesleğine Evénement gazetesinde başlar. Bu arada öyküler gönderir dergilere. 1890’larda art arda kitapları çıkmaya başlar: Etude de l’argot français, 1889; Le jargon des Coquillards en 1451, 1890; Le Beau double (öyküler), 1892; Le Roi au masque d’or (Altın Maskeli Kral), 1893; Mimes (düzyazı şiirler), 1894; Le Livre de Monelle (Monelle’in Kitabı), 1894...
Bu tarihte birden hastalanır... Geçirdiği ameliyat, onu iyileştirmek bir yana, tam anlamıyla sakat bırakır. 1927’de Marcel Schwob et son temps adıyla onun tek biyografisini yazan Pierre Champion’a göre, artık sadece “efsanelerin Schwob”udur yaşayan. Gene de o hasta, bitkin, çökmüş halinde bile boş durmaz. Paris’in kütüphanelerini, arşivlerini hallaç pamuğu gibi atar. Bu çalışmalardan iki yapıt çıkar ortaya 1896 yılında: La Croisade des enfants veVies imaginaires (Düşsel Yaşamlar). Bu son yapıt ilk bakışta bir biyografi gibi görünse de öylesine yeniden kurgulanmıştır ki bu önemli kişilerin yaşamları, artık birer kurmacaya dönüşmüştür. Aynı yıl, süreli yayınlarda çıkan çeşitli yazılarını Spicilège’de toplar. Döneminde bu yazılar, Schwob’un kişiliğini en fazla yansıtan çalışma diye adlandırılır.

Sağlığının bozuk olmasına karşın, kütüphaneleri ve arşivleri boşlamadığı gibi, dostlarını da boşlamaz. İngiliz yazar dostları Meredith ve Stevenson’la mektuplaşır, Gourmont, Valery ve Mirbeau’yla görüşür. 1895’te, hastalanmadan hemen önce tanıştığı, Comédie Française’in seçkin oyuncularından Marguerite Moreno ile 1900’de evlenir.1901’de, günün modasına uyarak ya da Stevenson’un teşvikiyle, Samoa adasına gider, bir yıla yakın kalır orada. Döndüğünde Paul Morand’la birlikte, tiyatro tarihinin en ilginç çalışmalarından birini yapar, Hamlet’in Sarah Bernhardt için bir uyarlamasını hazırlar. İtalya’ya, İspanya’ya ve Portekiz’e gider. Dönüşünde Villon üzerine yaptığı çalışmaları yeniden ele alır ve Ecole des Hautes Etudes Sociales’de Grand Testament üzerine ders vermeye başlar. Sağlığı birden kötüleşir ve 1905 yılında ölür.
...bir ağaç yaprağına bakın, üzerindeki değişken damarlara, güneşte ya da gölgede aldığı farklı tonlara düşen bir su damlasının üzerinde oluşturduğu şişkinliğe, bir böcek ısırığına, küçücük bir salyangozun o yaprağın üzerine çizdiği gümüş ize, sonbaharın bıraktığı ilk ölümcül sarı lekeye; dünyanın her yerindeki büyük ormanlarda elinizdeki yaprağa tıpa tıp benzeyen bir yaprak arayın: bulamazsınız, bu konuda sizinle bahse girebilirim.
Görüyorsun işte, size doğru acı dolu bir çığlık atarlar ve elinizi, bir deri bir kemik kalmış elleriyle okşarlar. Sizi ancak mutlu değilseniz anlarlar; sizinle birlikte ağlar, sizi avuturlar.
Varlıkların tümü, diyordu, içine düşmanlığın sızdığı bu sevgi küresinde birbirinden ayrı düşmüş parçacıklardan başka bir şey değil. Ve sevgi dediğimiz şey, birbirimizle birleşme, birbirimizle kaynaşma ve birbirimizin içinde erime isteğidir.
"Zavallı adam, gözlerini kör ederlerken kim bilir canın ne kadar yanmıştır!"
"Daha önce bilmeden çektiğim acı kadar" dedi kral.
O kadınların hiçbiri, gördüğün gibi, sizin yanınızda kalamazlar. Bunu yaparlarsa çok mutsuz olurlar, ayrıca, kalmaya utanırlar. Artık ağlamadığınız zaman size bakmaya cesaret edemezler. Vermeleri gereken dersi verirler ve giderler. Soğuğun ve yağmurun içinden çıkagelir, sizi alnınızdan öper ve gözyaşlarınızı silerler ve korkunç karanlıklar onları sizden geri alır. Kim bilir, belki başka yerlere gitmeleri gerekiyordur.
Bu arada gecenin bir yarısında geri döneceğim; çünkü yeniden bulmadan önce beni yitirmen gerekiyor. Beni bulsan da senden yine kaçacağım.
Çünkü ben yalnız olanım.
... insanların sokaklarda, büyümeyi reddeden serse­ri, küçük çocuklara rastladığına kuşku yok. Yedi yaşındaki kızlar, yaşlarının büyümemesi için diz çöküp yalvarıyordu ve ergenlik çağı onlara daha o zamandan ölümcül bir dönem gibi görünüyordu. Kurşuni mor gökyüzünün altında beyazımsı birikimler oluşmuş ve henüz doğru dürüst konuşmasını bile bilmeyen küçük gölgeler çocuk milletini baştan çıkarmıştı. Bu küçük gölgelerin, bilgisizliği sürekli kılmaktan başka bir isteği yoktu. Kendilerini hiç bitmeyecek oyunlara adamak istiyorlardı. Yaşamın dayattığı çalışma onları umutsuzluğa düşürüyordu. Onlar için her şey "geçmiş zaman"dı.
İnsanlar neşeyi anılarda arıyor ve varoluşa direniyor ve dünyanın gerçeğiyle gururlanıyor, oysa o gerçek, gerçek hâline geldiği için artık gerçek değil.
Tugay turan
Tugay turan Üç Roman: Altın Maskeli Kral - Monelle'nin Kitabı - Düşsel Yaşamlar'ı inceledi.
200 syf.
·7 günde·Puan vermedi
Altın maskeli kral ile güzel başlayıp düşsel yaşamlarda beni sıkan bir kitap bitirmek için bitirdim. Yazarın olaylara bakış açısı oldu ve bitti. Oldu bittiyi sevenler için okunabilecek kitap, edebi olarak tutkunu olan çok kişi varmış yazarın fakat ben diğer kitaplarını okumadan bir şey diyemem.

Yazarın biyografisi

Adı:
Marcel Schwob
Tam adı:
Mayer André Marcel Schwob
Unvan:
Fransız Yazar
Doğum:
Chaville, Fransa, 23 Ağustos 1867
Ölüm:
Paris, Fransa, 26 Şubat 1905
Marcel Schwob 1867 yılında Fransa’nın Ile-de-France bölgesinde, Chaville’de doğar. Çocukluğu Nantes’da geçer. Ailenin erkekleri ya hahamdır ya tıp doktoru. Onun için, çok iyi bir öğrenimin ardından 1882’de Paris’te Collège Sainte-Barbe’a girer. Almanca, İngilizce ve klasik dilleri daha önce öğrenmiştir. Burada okumalarını derinleştirir. Apuleius’a, Petronius’a, Hugo’ya ve Poe’ya hayrandır. Bunlar ileride yazarlığı belirleyecek adlardır bir bakıma. Sainte-Barbe’ın ardından Lycée Louis-le-Grande’a kaydolur. Léon Daudet, Paul Claudel sınıf arkadaşıdır... Kendini bütünüyle edebiyata vermek peşindedir. Yepyeni bir Faustus, yepyeni bir Prometeus yazma düşleri kurar... Villon ve çağdaşlarıyla ilgilenir... Onların dillerini didik didik inceler. Şiir yazmaya başlar. Sanskritçe öğrenir...

Schwob yazarlık mesleğine Evénement gazetesinde başlar. Bu arada öyküler gönderir dergilere. 1890’larda art arda kitapları çıkmaya başlar: Etude de l’argot français, 1889; Le jargon des Coquillards en 1451, 1890; Le Beau double (öyküler), 1892; Le Roi au masque d’or (Altın Maskeli Kral), 1893; Mimes (düzyazı şiirler), 1894; Le Livre de Monelle (Monelle’in Kitabı), 1894...
Bu tarihte birden hastalanır... Geçirdiği ameliyat, onu iyileştirmek bir yana, tam anlamıyla sakat bırakır. 1927’de Marcel Schwob et son temps adıyla onun tek biyografisini yazan Pierre Champion’a göre, artık sadece “efsanelerin Schwob”udur yaşayan. Gene de o hasta, bitkin, çökmüş halinde bile boş durmaz. Paris’in kütüphanelerini, arşivlerini hallaç pamuğu gibi atar. Bu çalışmalardan iki yapıt çıkar ortaya 1896 yılında: La Croisade des enfants veVies imaginaires (Düşsel Yaşamlar). Bu son yapıt ilk bakışta bir biyografi gibi görünse de öylesine yeniden kurgulanmıştır ki bu önemli kişilerin yaşamları, artık birer kurmacaya dönüşmüştür. Aynı yıl, süreli yayınlarda çıkan çeşitli yazılarını Spicilège’de toplar. Döneminde bu yazılar, Schwob’un kişiliğini en fazla yansıtan çalışma diye adlandırılır.

Sağlığının bozuk olmasına karşın, kütüphaneleri ve arşivleri boşlamadığı gibi, dostlarını da boşlamaz. İngiliz yazar dostları Meredith ve Stevenson’la mektuplaşır, Gourmont, Valery ve Mirbeau’yla görüşür. 1895’te, hastalanmadan hemen önce tanıştığı, Comédie Française’in seçkin oyuncularından Marguerite Moreno ile 1900’de evlenir.1901’de, günün modasına uyarak ya da Stevenson’un teşvikiyle, Samoa adasına gider, bir yıla yakın kalır orada. Döndüğünde Paul Morand’la birlikte, tiyatro tarihinin en ilginç çalışmalarından birini yapar, Hamlet’in Sarah Bernhardt için bir uyarlamasını hazırlar. İtalya’ya, İspanya’ya ve Portekiz’e gider. Dönüşünde Villon üzerine yaptığı çalışmaları yeniden ele alır ve Ecole des Hautes Etudes Sociales’de Grand Testament üzerine ders vermeye başlar. Sağlığı birden kötüleşir ve 1905 yılında ölür.

Yazar istatistikleri

  • 4 okur beğendi.
  • 20 okur okudu.
  • 1 okur okuyor.
  • 17 okur okuyacak.