Buna göre
dizin'in eleştirel görüşü daha doğru· görünüyor. Ama edebi nüfusun artışı
gözönüne abnarak kitabın
ya,zıldığı tarih yaklaştıkça, listedeki yazar oranının da arttığını görmek için
bir edebiyat kitabının dizinini
çıkarmak yetişir. İlerleme önce çok yavaştır ve yazariann yaşamı,
edebiyat kitabının yazannın
yaşamıyla çakışıncaya değin olan dönem, diğer bir deyişle, bu yazar
öğrenimine başladığı anda hala
yaşayanlar, pratikte ihmal edilebilirler. Örneği n Lanson'un kitabında kopma,
ilk romantiklerle ortaya çıkar. Bu
tari hten sonra yazar seçme ölçüsü
giderek daha az titiz olur. Eğer edebiyat kitabının yazarı, sakınımsız davranıp
tümüyle çağdaş olan yazarlan da
kitabına alırsa, diğer bir deyişle, kitabını yazdığı anda hala yazan
yazarları, o zaman ikinci kopma
ortaya çıkar. Bu durumda ya kitabı n son sayfaları bizim kaçınmak
istediğimiz şu mekanik katal oga
benzer ya da yapılan seçim tümüyle keyfi ve özneldir ve bir ya da
iki kuşak sonra bir tarihçinin
yapacağı seçime hiç benzemeyecektir.
Bu demektir ki,
edebiyat bakımından önemli bir yazar nüfusunun imgesi, ancak be11i bir
geriye dönüş yapılarak elde
edilebilir. Euripides, bir insan öldükten sonra onun mutlu olduğu söylenemez
diyordu; benzer şekilde. ancak
yazar ölümünden sonra edebiyat
topluluğunun bir üyesi gibi tanımlanabilir.
Tarihsel geriye
dönüŞün yazarlar topluluğuna uyguladığı işlem, aynı zamanda hem