Nâbî'nin Hayriye'de Osmanlı toplumunun bozulmaya yüz tutan kurumlarını eleştirdiğini söylemiştik. Gerçekten de bürokrasiyi, adalet mekanizmasını, din adamlarındaki yozlaşmayı ve yüksek mevkidekilerin hırs ve tamahını, özellikle de paşaların zulmünü kıyasıya eleştirir Nâbî. Bu divan şiirimizde pek rastlanmayan bir özelliktir ve yabancıların ilgisini çekmiştir. Cardonne da çevirisinde, özellikle paşalara yaltaklık edenlerin taşlandığı bölüm ile paşaların zulmüne ait bölüme geniş yer ayırmıştır. "Paşaların Portresi" adını verdiği başlık altında, Nâbî'nin onlarla ilgili beyitlerini fazla kısaltılmaya gitmeden vermiştir. Bir dipnotta paşalarla ilgili kendi görüşlerini dile getirmiş, onları despotluk ve tiranlıkla suçlamıştır.