ONÜÇÜNCÜ KOĞUŞ DESTANI
Koğuşta bir şey oluyor,
Yiyecekler eksiliyor,
Elbiseler deliniyor,
Şaşıp kaldı bizim koğuş.
Peynir eksiliyor niye?
Meyve dişleniyor diye,
Herkes oldu bir hafiye,
Keşfe çıktı bizim koğuş.
Düşman koca bir fareydi,
İçimiz dolu yareydi,
Mücadele tek çareydi,
Karar verdi bizim koğuş.
Sopayı aldı birisi,
Süpürge kaptı kimisi,
Yastık terlikle gerisi,
Hamle yaptı bizim koğuş.
Bıyık burup, kaşın çatar,
Hepimize posta atar,
Çoluk çocuk piknik yapar,
Bakakaldı bizim koğuş.
Olsun ister her şey taze,
Ağzını siliyor beze,
Fare değil bir beyzade,
Sinir oldu bizim koğuş.