Ben ki kırk yıldır tufanda dalga, illâ'da lâ, Kerbela'da belâyım. Bahtı da tahtı da müjdeleyen Hüma değildim. Turnaydım, gölgem vardı. Habbeyi kubbe eden, ha demeden hayran olan bir kalbin sahibiydim ben.
Mustafa Kutlu her hikayesinde olduğu gibi bu öyküsünde de bize unuttuğumuz değerleri hatırlatıyor. Bunun yanı sıra birbirine değen hayatları da aktarıyor.