aysrdm
@yazdostumm
Mavi gök tepemde parıldıyor
Gözüm gökyüzünden başkasını görmüyor
G~<3
Reklam
Çünkü zaman, yaşamın kendisidir. Ve yaşamın yeri yürektir.
Bazı kitaplar biterken üzülürüz. Bu kitap bende öyle bir his bırakarak bitti. Kapağını kapattığımda içimde bir boşluk oluştu. Melody gibi çocuklar etrafımızda hep var aslında, biz her ne kadar onları yok sayıyor gibi davransak da. Bu durumu yaşayan birinin gözlerinden okumak güzeldi. Hislerini daha iyi anlamlandırmak adına. Ben kitabı çok beğendim. Gerek dili gerek içeriği hem büyüklerin hem çocukların okuyabileceği tarzda. Oldukça akıcıydı. Ve tabiki Melody’nin hisleri... “Kelimeler kar taneleri gibi etrafımda uçuşuyor. Her biri narin ve eşsiz, yere düşmeden avucumda eriyip gidiyor.”
Sessizlik nasıl bu kadar gürültülü olabilirdi ?
Reklam