Sokakta ayakkabı boyayan bir çocuğun işine müdahaleyi salahiyetimiz dışında sayarız, halbuki bir sanatkarın işine burnumuzu sokmayı en tabi hakkımız addederiz. Çizmeden yukarı çıkmak bizim yarı münevverlerin en bariz vasfıdır.
İnsanları anlamakta hâlâ pek gerisin. Zannediyorsun ki, hepimiz birer makineyiz ve evvelden kurulduğumuz gibi işleriz. Bir yerden bir bozukluk oldu mu, derhal orayı söküp atmak lazım! En kuvvetli insanın bile bazen ne kadar zayıf anları, istediğinin tam aksini yapmaya mecbur olduğu dakikaları bulunduğunu nasıl inkar edebiliriz? Böyle hadiseler hiç kimseyi olduğundan daha fena yahut daha iyi yapmaz!