Aristokrasilerde yaşayan insanların çok mecbur kalırlarsa basın özgürlüğünden feragat edebileceğini düşünüyorum ancak demokratik diyarların sakinleri bunu yapamaz. Bu insanların kişisel bağımsızlıklarını güvenceye alabilmek açısından ne büyük siyasal meclislere ne parlamenter imtiyazlara ne de halk egemenliği ilanlarına zerre güvenim var.
Tüm bunlar bir noktaya kadar bireysel kullukla uzlaşırlar ancak eğer basın hürse, bu kulluk asla tamam olamaz. Basın mükemmel bir demokratik özgürlük aracıdır.
İşin aslı, kendi kendini yönetme alışkanlığını tamamen terk etmiş insanların, kendilerini kimin yöneteceğini doğru seçmeyi nasıl başarabileceğini anlamakta güçlük çekiyorum. Hizmetkarlardan oluşan bir halkın yapacağı seçimlerden özgürlükçü, enerjik ve bilge bir hükümetin çıkabileceğine inanmak mümkün değil.