busra
@ydnb
55 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
“Düşünüyorum da: bir savaş daha! Kocam ondörttekine gittiydi, şimdi de oğlum gidecek. Ne yaparsınız, insanlar aklını oynatmış, anlaşarak işi düzeltemezler mi yani, bunun bir çaresi yok mudur? Bu kadar zor mu iş?”
Sayfa 250
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Genç kadında bir ev kedisinin zerafeti ve rahatlığı vardı. Gelip oturuyor, gidiyor, sonra tekrar gelip oturuyor ve kimsenin kendi varlığını fark etmeyeceğini biliyordu sanki.
Sayfa 132
Barışı bir sabah vaktini yaşıyor gibi ağır ağır, acele etmeden yaşıyorlardı. Caz, bir başlangıçtı, sinema, o kadar sevdiğim sinema bir başlangıçtı. Sonra gerçeküstücülük. Sonra komünizm. Kararsızdım, düşünüyor, uzun uzun düşünüp seçiyordum. Zamanım vardı. Zaman ve barış, ikisi aynı şeydi. Şimdi gelecek ayaklarımın dibinde yatıyor, öldü.
Sayfa 104
Savaş! Onda, içinde sanki ona incecik bir iple bağlı olan bir şey çözülmüş, açılmış ve ardında bir yerlere düşüp yuvarlanmıştı. Yaşamıydı bu. Yaşamı ölmüştü.
Sayfa 103
Yol üstünde çocuklar var, küçücük suçsuz sesleri, gülüşleri. Barış. Güneş, çitlerin ötesinde yaldız yaldız, dün olduğu gibi, yarın olacağı gibi; dönemeçte Peyrehorade Kilisesi’nin çan kulesi görünüyor. Dünyadaki her şeyin kendi öz kokusu, akşam, alacakaranlıkta ince, uzun ve soluk, kendi gölgesi ve kendine özgü geleceği vardır. Ve bütün bu geleceklerin toplamı barıştır… Barış oradadır, bütün o geleceklerle örülmüş, onda doğanın yenilmez inadı vardır, o güneşin ölümsüz gidiş dönüşüdür, toprağın ürperen hareketsizliğidir, insanın bütün çabasının gerçek anlamıdır.
Sayfa 60