“…Suskunluğu beni mahvediyor. Bazen derin düşüncelere daldığımda, onun -bana açık olmayı öğreten bu insanın- mutlak suskunluktan daha korkunç bir ceza tasarlayabilmesinin mümkün olmayacağını hissediyorum…”
“Güzel duygular berbat edebi eserler ortaya çıkarır.”
Başka bir deyişle, bu denli kendimden geçmemin sebebi, yüreğimin o denli şeytani unsurlar barındırmamasıdır. Vay! Bu sözü düşünüp bulan adama ne mutlu! Nasıl değerli bir laf bu! Ne var ki bir yazar, bu sözü yaşamı boyunca yalnızca bir kez kullanabilir. Öyle diyorlar. Bir sefer söyleyince alımlı gelirmiş. Şayet iki üç kez tekrarlayayım deyip bu lafın ardına gizlenirsen muhtemelen acınacak hale düşermişsin.