esra bey

esra bey
@yebarse
曇り.
“Sonra ne yaptım? Evet, gökyüzüne bakmıştım, yuvarlak ve parlak ve ışıklı bir daireden başka bir şeye benzemeyen aya bakmıştım ve ne kadar güzel, tıpkı öğretildiği gibi güzel, anlatıldığı gibi güzel demiştim; sonra, başımı aşağı doğru hareket ettirerek, denizde ayın ışıltılı çizgilerini aramıştım. Ne acıklı bir maceraydı bu. Belki de değildi; belki de, bunun acıklı bir macera olduğunu da bir yerden öğrenmiştim, bir yerde okumuştum.”
Sayfa 61·Kitabı okudu
”Yahu ben kendimi çok ihmal etmiştim, her şeyi bir sonraki güne bırakmıştım. Çizmeye başladığım bazı resimleri bile yarım bırakmıştım. Kağıdın ortasında birdenbire sona eriyordu resimlerin çoğu.. Hiç olmazsa bunları bitirmeliydim..”
Sayfa 60·Kitabı okudu
“Kendime yararlı bir iş yapmalıydım. Başlayıp da yarım bıraktığım bir sürü teşebbüs, evin her tarafına dağılmıştı..”
Sayfa 57·Kitabı okudu
Gülümsedim. Neden? Evet şundan gülümsemiştim: Artık yalnız kalacağıma göre, kimse artık benim yüksek sesle ya da içimden düşündüğümü bilemeyeceğine göre, bundan sonra her şey bana nasıl geliyorsa öyleydi. Yüksek sesle de düşünürdüm; istediğim kadar korkar, istediğim kadar ölürdüm.”
Sayfa 52·Kitabı okudu
Eğer başkalarının gözünde bugüne dek olduğuma inandığım kişi değilsem, kimdim ben?