Gözlerimin önündeki karmaşa karşısında bir tür bitkinliğin pençesine düşmüştüm. Beyniniz yorgunken bir matematik problemini çözmeye çalışmak gibiydi, bir çözüm olduğunu bilirsiniz, ama onu bulmaya harcayacak enerjiniz yoktur.
Kabullen artık diyor kendi kendine: Veda öpücüğünü kondurdun, iğneyi damarına bastın ve öldü.Gerçek bu ve şimdi ne kadar ağlasan da fayda etmez çünkü ölü o ve geri getiremeyeceksin.