"İnsan sabahleyin kalkınca sessizce yanlarında otursa, sarmaşıkların fısıldaştıklarını bile işitebilirdi. Karıncalar dahi bilirlerdi bunu. Sabah sabah sarmaşık kollarına tırmanırlar, güneşe karşı gözlerini kısarak bakarlarken, çiçeklerin fısıldaşmalarını dinlerlerdi. Kimbilir, belki de düşlerini anlatırdı çiçekler birbirlerine."
"Yaşamım boyunca dolaşık saçlarımı fırçalayıp açmak için saatler harcadım ama saçlarımı ne kadar özenle tutamlara ayırmaya çalışsam da hemen dolaşıveriyorlar. Açılması olanaksız bir hale gelinceye kadar birbirlerine giriyorlar. Bazen makası kapıp oracıkta düğümü kesmekten başka elden bir şey gelmiyor.
Ama insanlardan oluşan bir düğümü nasıl kesebilirsiniz ki?"