Bir insan palavra savurur, övünüp duruyorsa, kendini başkalarından aşağı gördüğünden, yaşamın olumlu tarafında başkalarıyla boy ölçüşecek kadar kendini güçlü hissetmediğinden yapar bunu.
Modelin, yani ilk çocukluk döneminde örnek alınacak kişinin belirlenmesi üzerine, ana doğrultu ve bireyin izleyeceği yön kesinlikle saptanmış olur... Bundan böyle çocuk, karşılaşacağı durumları gerçekte oldukları gibi değil, kişisel algı şemasına göre başka bir deyişle peşin yargılı, kendi çıkarlarını ölçüt yaparak algılayacaktır.